Μπάμια: σπορά φύτεμα καλλιέργεια

Οι μπάμιες είναι φυτά μονοετή, που ανήκουν στην οικογένεια των μαλαχωδών. Τα φύλλα είναι πεντάλοβα οδοντωτά, τα άνθη μεγάλα ωχροκίτρινα, οι  καρποί των κερατοειδείς οκτάγωνοι, με σπόρους στρογγυλούς και χονδρούς.

Οι μπάμιες θεωρούνται λαχανικό πρώτης τάξεως και για αυτό στη κατανάλωση βρίσκουν μεγάλη χρησιμοποίηση: χλωρές, ξηρές είτε κονσερβοποιημένες. Καλλιεργούνται παντού, ποτιστικές ή ξερικές ιδίως στη Μακεδονία.

Ευδοκιμούν σε μέρη ζεστά και σε χώματα βαθιά  μέσης συστάσεως, προπάντων δε καλά λιπασμένα. Ως καταλληλότερο λίπασμα συνιστάται η κοπριά, σε ποσό 4-5 τόνους στο στρέμμα, πρέπει όμως να είναι χωνεμένη και καλής ποιότητος.

Τα χημ. λιπάσματα επίσης δίδουν ικανοποιητικά αποτελέσματα, ως συμπληρωματικά της κοπριάς είτε σκέτα, σε εδάφη πού δεν έχουν οργανικές ουσίες. Από τα σύνθετα χημ. λιπάσματα πολύ καλοί είναι οι τύποι 6-8-8 ή 4-10-11, σε ποσό 100-130 κιλά στο στρέμμα.

Η σπορά γίνεται επί τόπου, σε προετοιμασμένες βραγιές ή αυλάκια, κατ’ Απρίλιο-Μάιο ή και ενωρίτερα, για τους πολύ θερμούς τόπους. Πάντως, πρέπει να πραγματοποιείται όταν περάσουν οι κίνδυνοι από τις παγωνιές, τις οποίες φοβούνται εξαιρετικά οι μπάμιες.

Η εργασία της σποράς εκτελείται είτε με το τσαπί  είτε με το αλέτρι. Οι σπόροι τοποθετούνται σε γουβίτσες ανά 2-3 κατά διαστήματα 30-40 πόντους, όπου σκεπάζονται πολύ ελαφρά. Προκειμένου για ξερική καλλιέργεια ή σπορά πρέπει να γίνεται πυκνότερα. 

Μετά την βλάστηση, οι αναγκαίες περιποιήσεις αποτελούνται από 2-3 σκαλίσματα και τακτικά ποτίσματα μέχρι τέλους της παραγωγής.

Η συγκομιδή αρχίζει μετά το δέσιμο των καρπών, μόλις αποκτήσουν σχετική ανάπτυξη. Πρέπει να μαζεύονται κάθε 2-3 ημέρες, όταν ακόμη είναι τρυφεροί και απαραιτήτως με το κοτσάνι τους. 
Η παραγωγή, συνήθως εξακολουθεί μέχρι φθινοπώρου.

Παραγωγή σπόρου

Για τη παραγωγή σπόρου, πρέπει να διαλέγονται τα ποιό εύρωστα και παραγωγικότερα φυτά, στα όποια διατηρούνται λίγοι καρποί, και κατά προτίμηση εκείνοι της βάσεως.

Αυτοί διατηρούνται, για να ωριμάσουν, μέχρι τέλους, οπότε συλλέγονται και φυλάσσονται. Η βλαστική δύναμις των σπόρων διαρκεί 4-5 έτη.

Ποικιλίες

Οι μπάμιες έχουν, κυρίες, δύο ποικιλίες, τις μακρόκαρπες και τις μικρόκαρπες. Στις πρώτες, οι καρποί γίνονται πολύ μεγάλοι και χονδροί, και η καλλιέργεια τους επιτυγχάνει μόνο ποτιστική. Στις δεύτερες, οι καρποί είναι πολύ μικροί και λεπτοί, χρησιμοποιούμενοι για κονσερβοποιία ή για αρμάθιασμα προς αποξήρανση. Αυτές καλλιεργούνται και ξερικές.

Ασθένειες

Οι συνηθέστερες αρρώστιες στις μπάμιες είναι, το ωίδιο (μπάστρα) (FryciphePolygoni). Παρουσιάζεται στα φύλλα και τούς τρυφερούς βλαστούς, τούς οποίους σκεπάζει με μια σκόνη στακτερί.  Όταν η προσβολή είναι δυνατή προξενεί μεγάλες ζημίες, γιατί περιορίζει την παραγωγή και καταστρέφει τη ποιότητα. Ευνοείται με καιρό ζεστό και υγρό. Καταπολεμείται εύκολα με μερικά θειαφίσματα.

Σεπτορίαση  των φύλλων (Septoria malvasearum ). Παρουσιάζεται στα φύλλα με πολυάριθμα κιτρινωπά στίγματα που εμποδίζουν την κανονική τους ανάπτυξη. Δεν κάνει σοβαρές ζημίες, γιατί παρουσιάζεται στο τέλος. Προλαμβάνεται με ραντίσματα βορδιγαλείου πολτού (1 %), τα όποια πρέπει να γίνονται στην αρχή.

Πηγή: Πρακτικός οδηγός του λαχανόκηπου-Λάμπρου Οικονομίδου-Αθήναι 1940

Οι βρωμούσες ή μιά βρώμικη ιστορία

Σαν τροφή

Οι μπάμιες είναι γενικώς μαλακτικές και η μπάμια είναι πολύ καλή για το στομάχι.

Στις φωτογραφίες βλέπεται την μεγαλόκαρπη ποικιλία “Star of David” που θα μπορούσε να καλλιεργηθεί πολύ εύκολα και στη Ελλάδα.

Εδώ και μια καλοκαιρινή μαγειρική μου πρόταση σε φωτογραφία

ftiaxno.gr

Επιστρέφει στην Ελλάδα η αρχαία ζέα, το δίκοκκο σιτάρι

Την αναβίωση της αρχαίας ποικιλίας του δίκοκκου σιταριού, γνωστού και ως Ζέα, επιχειρεί ένας καλλιεργητής από την Πιερία ξεκινώντας από το πιο βασικό: Την παραγωγή σπόρου σποράς. Ο Δαμιανός Παχόπουλος εισήγαγε σπόρους δίκοκκου σιταριού (Triticum Dicoccum) από την Ιταλία και τους έσπειρε στο αγρόκτημά του Koukos Inn στον Κούκο Πιερίας.

Αντί να κάτσει να περιμένει τον Ιούνιο για τη συγκομιδή ξεκίνησε από τώρα την προώθηση του προϊόντος του σε άλλους παραγωγούς ώστε να δημιουργηθούν πυρήνες καλλιέργειας σε κάθε νομό της χώρας και το ψωμί που θα παραχθεί να διατίθεται τοπικά σε φούρνους.

Το πλεονέκτημα του προϊόντος είναι ότι δεν θα περιέχει γλουτένη, χωρίς να γίνεται καμία επεξεργασία στον σπόρο, όπως γίνεται στις άλλες ποικιλίες, που σημαίνει ότι είναι κατάλληλο για όσους πάσχουν από κοιλιοκάκη και δεν μπορούν να φάνε κανονικό ψωμί. Το δίκοκκο σιτάρι, άλλωστε, έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με ένα άλλο δημητριακό, που δεν περιέχει γλουτένη και έχει μεγάλη πέραση στη Β. Ευρώπη, το ντίνκελ.

Στην Ελλάδα ευδοκιμεί καλύτερα το δίκοκκο σιτάρι, αφού παραγόταν μαζικά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1920, οπότε και απαγορεύτηκε μέχρι σήμερα. Πλέον υπάρχει η δυνατότητα από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για καλλιέργεια έως 2.000 στρεμμάτων για φέτος, με την προοπτική να επεκταθεί.

Η τεχνική της καλλιέργειαςΟι καλλιεργητικές τεχνικές και τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται είναι ίδια με τις άλλες ποικιλίες μαλακού σιταριού, αλλά για να επιτευχθεί η απαιτούμενη ποιότητα, ο παραγωγός πρέπει να σπείρει πάνω από 20 κιλά πιστοποιημένο σπόρο ανά στρέμμα.

Το Σάββατο, 12 Ιανουαρίου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση καλλιεργητών και ενδιαφερομένων για απόκτηση σπόρων από τη φετινή σοδειά. Ο κ. Παχόπουλος ενημέρωσε τους παρευρισκόμενους για τις τιμές όπου προπωλεί τους σπόρους και τους εξήγησε ότι μπορούν ακόμα και να δηλώσουν την καλλιέργεια στις αιτήσεις ΟΣΔΕ, ως δίκοκκο σιτάρι.

Οι αποδόσεις του κυμαίνονται ανάλογα με την περιοχή, με βάση και τις αποδόσεις των άλλων ποικιλιών σιταριού. Tο ύψος του φτάνει 85 μέχρι 105 εκ. αλλά δεν πλαγιάζει εύκολα από τον αέρα και τη βροχή, γιατί, όπως είναι δίκοκκος ο σπόρος, φυτρώνει με διπλή ρίζα με μεγάλο θύσανο και έχει πολύ ανθεκτικό στέλεχος.

Είναι ευκολότερο στη καλλιέργεια για τους βιοκαλλιεργητές, σύμφωνα με τον κ. Παχόπουλο, γιατί έχει δυνατή και πυκνή ρίζα με αποτέλεσμα να ανταγωνίζεται με επιτυχία τα ζιζάνια, ο δε καρπός του, προφυλαγμένος από τον φλοιό, αντέχει περισσότερο στις ασθένειες και κάνει ασφαλέστερη τη διατήρησή του στην αποθήκη μετά τη συγκομιδή.

Το καλλιεργητικό κόστος είναι το ίδιο με τη συμβατική καλλιέργεια σιταριού. Η τιμή του πιστοποιημένου σπόρου είναι ακριβότερη, αλλά όταν επιμεριστεί στα παραγόμενα κιλά δεν επιβαρύνει τόσο το κόστος. Η επιπλέον επιβάρυνση, που πρέπει να υπολογιστεί μέχρι το στάδιο της αλευροποίησης, υπάρχει μόνον στον καθαρισμό και την αποφλοίωσή του, τα οποία κυμαίνονται ανάλογα με την καθαρότητα, το μέγεθος του κόκκου και την ποσότητα του σιταριού.

agronews.gr

Απίστευτο περιστατικό τηλεμεταφοράς κάνει το γύρο του πλανήτη [video]

Ποδηλάτης "εξαφανίζεται" την ώρα της σύγκρουσης...
Συνέβη πέρσι στην Κίνα αλλά μόλις πρόσφατα ανέβηκε στο διαδίκτυο. Πρόκειται για βίντεο κλειστού κυκλώματος ασφάλειας και ελέγχου της κυκλοφορίας, όπου ένας ποδηλάτης...
εξαφανίζεται δέκατα του δευτερολέπτου πριν συγκρουστεί με διερχόμενο όχημα και σαν από θαύμα, εμφανίζεται σώος 5 μέτρα πιο πίσω στη διάβαση πεζών.
Την στιγμή της σύγκρουσης «εμφανίζεται» από το πουθενά ένας πεζός που ως δια μαγείας τον σώζει και τον μεταφέρει ασφαλή στην άκρη του δρόμου.
Το ψηφιακό βίντεο εξετάστηκε από ειδικούς επιστήμονες, που επιβεβαίωσαν την γνησιότητα του, αλλά δεν μπόρεσαν να δώσουν καμιά εξήγηση για το συμβάν. Όπως δήλωσαν στα τοπικά μέσα, το υλικό που παρέλαβαν ήταν σφραγισμένος δίσκος ελέγχου κυκλοφορίας και δεν θα μπορούσε να είχε γίνει ψηφιακή επεξεργασία.
Ωστόσο σε off the record συνομιλίες με τους δημοσιογράφους ορισμένοι «ψέλλισαν» ότι μπορεί να πρόκειται για περίπτωση τηλεμεταφοράς, κάτι που η επιστήμη παραδέχεται αλλά δεν μπόρεσε μέχρι στιγμής να αποδείξει.
Άλλοι που είδαν εκ των υστέρων το βίντεο επαναφέρουν πάλι την θεωρία των «αγγέλων» ή αυτό που λέμε στην Ελληνική παράδοση την θεωρία του «φύλακα άγγελου»!!!
Ότι κι αν έγινε στην πραγματικότητα, ο ποδηλάτης είχε σίγουρα άγιο, είτε ήταν ο πεζός από το πουθενά, ή η μηχανή τηλεμεταφοράς που τον έσωσε.

tromaktiko