Εάν το χώμα στο χωράφι σας είναι παγωμένο και σκληρό σαν βράχος, δεν σημαίνει ότι απαραίτητα φταίνε οι χαμηλές θερμοκρασίες και ότι θα πρέπει να αναβάλετε για αργότερα το όργωμα.
Σύμφωνα με τις συμβουλές που δημοσιεύει η εφημερίδα Agrenda, πρώτα θα πρέπει να κάνετε μια εδαφολογική ανάλυση, που θα σας βοηθήσει να διαπιστώσετε εάν το χωράφι πάσχει από «συμπίεση» εδάφους.
Σε πρώτη φάση η εδαφολογική ανάλυση μπορεί να σας δείξει πόσα εκατοστά επιφανειακού εδάφους έχουν μείνει και μέχρι ποιο βάθος θα αρχίσετε να αντιμετωπίζετε αλλαγές στη σύσταση του χώματος, επισημαίνει η DeAnn Presley, ειδικός σε θέματα διαχείρισης εδαφών του Πανεπιστημίου του Κάνσας. Το πάχος του επιφανειακού εδάφους και η σύστασή του είναι δύο ιδιότητες που δεν μπορούν να ελεγχθούν στην πραγματικότητα από τον ίδιο τον καλλιεργητή, υποστηρίζει η κυρία Presley και συμπληρώνει: « Ένα πράγμα που μπορείτε σίγουρα να βελτιώσετε είναι η πυκνότητα του εδάφους. Δύο τρόποι υπάρχουν:
Ο επιστημονικός, που μετρά την πυκνότητα του εδάφους, υπολογίζοντας εργαστηριακά την ξηρή μάζα και ο πρακτικός, με τη χρήση ενός φτυαριού».
Αρχικά σκάβουμε μία μικρή λακούβα βάθους μισού μέτρου. Με ένα μαχαίρι τρυπάμε στα πλαϊνά της λακούβας, αναζητώντας στρώματα που τα αισθανόμαστε πιο πυκνά ή έχουν μία πιο συμπιεσμένη δομή. Μετράμε το βάθος στο οποίο συναντάμε τα πιο πυκνά στρώματα και στησυνέχεια κάνουμε το ίδιο στα όρια του χωραφιού. Εφόσον υπάρχει διαφορά στην όψη και στην αίσθηση του εδάφους, τότε σημαίνει ότι αντιμετωπίζετε προβλήματα
«συμπίεσης». Εάν το εντοπίζετε στα πρώτα 8 εκατοστά, τότε το πρόβλημα οφείλεται στην κυκλοφορία του τρακτέρ πάνω στο χωράφι. «Τα σωστά φουσκωμένα λάστιχα ή οι περισσότεροι τροχοί βοηθούν στην αντιμετώπιση του «πατημένου» εδάφους. Επίσης, βοηθά το να αποφεύγετε όσο το δυνατόν περισσότερο την κυκλοφορία επάνω σε υγρό χωράφι».
Σε πρώτη φάση η εδαφολογική ανάλυση μπορεί να σας δείξει πόσα εκατοστά επιφανειακού εδάφους έχουν μείνει και μέχρι ποιο βάθος θα αρχίσετε να αντιμετωπίζετε αλλαγές στη σύσταση του χώματος, επισημαίνει η DeAnn Presley, ειδικός σε θέματα διαχείρισης εδαφών του Πανεπιστημίου του Κάνσας. Το πάχος του επιφανειακού εδάφους και η σύστασή του είναι δύο ιδιότητες που δεν μπορούν να ελεγχθούν στην πραγματικότητα από τον ίδιο τον καλλιεργητή, υποστηρίζει η κυρία Presley και συμπληρώνει: « Ένα πράγμα που μπορείτε σίγουρα να βελτιώσετε είναι η πυκνότητα του εδάφους. Δύο τρόποι υπάρχουν:
Ο επιστημονικός, που μετρά την πυκνότητα του εδάφους, υπολογίζοντας εργαστηριακά την ξηρή μάζα και ο πρακτικός, με τη χρήση ενός φτυαριού».
Αρχικά σκάβουμε μία μικρή λακούβα βάθους μισού μέτρου. Με ένα μαχαίρι τρυπάμε στα πλαϊνά της λακούβας, αναζητώντας στρώματα που τα αισθανόμαστε πιο πυκνά ή έχουν μία πιο συμπιεσμένη δομή. Μετράμε το βάθος στο οποίο συναντάμε τα πιο πυκνά στρώματα και στησυνέχεια κάνουμε το ίδιο στα όρια του χωραφιού. Εφόσον υπάρχει διαφορά στην όψη και στην αίσθηση του εδάφους, τότε σημαίνει ότι αντιμετωπίζετε προβλήματα
«συμπίεσης». Εάν το εντοπίζετε στα πρώτα 8 εκατοστά, τότε το πρόβλημα οφείλεται στην κυκλοφορία του τρακτέρ πάνω στο χωράφι. «Τα σωστά φουσκωμένα λάστιχα ή οι περισσότεροι τροχοί βοηθούν στην αντιμετώπιση του «πατημένου» εδάφους. Επίσης, βοηθά το να αποφεύγετε όσο το δυνατόν περισσότερο την κυκλοφορία επάνω σε υγρό χωράφι».
Αναδημοσίευση από το AGRICULTURE.COM
