Η Mazda συνεχίζει την ανάπτυξη νέου wankel κινητήρα Διάβασε το πλήρες άρθρο εδώ: Η Mazda συνεχίζει την ανάπτυξη νέου wankel κινητήρα

H Mazda επιβεβαίωσε ότι συνεχίζει την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς περιστροφικού κινητήρα ο οποίος θα είναι έτοιμος να βγει στην αγορά μέσα στα επόμενα 5 χρόνια.

Η Mazda δεν έχει δώσει ακόμη το πράσινο φως για το πότε ο νέος κινητήρας θα βγει στην αγορά. Αρχικά θα είναι διαθέσιμη η ατμοσφαιρική έκδοση του, ενώ αργότερα θα ακολουθήσει και η turbo έκδοση του, αν οι δοκιμές πάνε σύμφωνα με τον προγραμματισμό των Ιαπώνων.

Η Mazda έχει ήδη ανακοινώσει ότι το νέο RX-7 θα βγει στην αγορά και θα φορά περιστροφικό wankel κινητήρα. Το αυτοκίνητο θα παρουσιαστεί το 2017, 50 χρόνια μετά, από τότε που η Mazda παρουσίασε το Cosmo Sport 110S του 1967, το πρώτο της αυτοκίνητο με wankel κινητήρα

Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμη να πει κάποιος με σιγουριά τα ακριβή χαρακτηριστικά του κινητήρα, θα είναι αρχικά ατμοσφαιρικός, χωρητικότητας 1.600 κ.εκ και θα αποδίδει κοντά τα 300 άλογα. Αργότερα θα υπάρχουν και turbo εκδόσεις, ενώ δεν θα δούμε ποτέ υβριδικές εκδοχές, αφού ο Nobuhiro Yamamoto, δήλωσε ότι ένας τέτοιος κινητήρας δεν έχει θέση σε ένα αμιγώς σπορ αυτοκίνητο.

Θα είναι σημαντικά ελαφρύτερο από το προηγούμενο RX-7 και θα τεθεί απέναντι από τα Toyobaru, σύμφωνα με τον Yamamoto. Για να διατηρηθεί το βάρος σε χαμηλά επίπεδα θα διαθέτει αρκετά αλουμινένια μέρη. Carbon μην περιμένεις, γιατί στόχος της Mazda είναι να κρατήσει τη τιμή του αυτοκινήτου όσο γίνεται χαμηλότερη.

Θα κατασκευαστεί πάνω στην πλατφόρμα του επόμενου MX-5 η οποία θα επεκταθεί, έχοντας μεγαλύτερο μεταξόνιο. Θα ζυγίζει περίπου όσο τα Toyobaru (1.200-1.250 κιλά) με την Ιαπωνική έκδοση ίσως να είναι διαθέσιμη και με ένα μικρό πίσω κάθισμα, αλλά οι υπόλοιπες εκδόσεις του κόσμου θα είναι αποκλειστικά διθέσιες. Το νέο μοντέλο θεωρείται ότι θα βασίζεται πάνω στη σχεδιαστική γλώσσα Nagare, στην οποία ήταν εμπνευσμένα πέντε concept cars πίσω το 2006 και 2007.

[Πηγή: Autocar]

Το νέο Madza3 θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο

Η νέα γενιά του Mazda3, το οποίο το έχουμε δει σε spy photos, σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες αναμένεται να παρουσιαστεί στην αμερικάνικη αγορά το προσεχές φθινόπωρο και θα αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό μοντέλο της ιαπωνικής εταιρίας, καθώς ευελπιστούν ότι θα πωλούν περίπου 300.000 αυτοκίνητο μόνο στις Η.Π.Α.

Το νούμερο αυτό είναι αρκετά υψηλό και δεν έχει επιτευχθεί από κάποιο αμάξι της Mazda από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, με τους αρμόδιους της εταιρίας να μη σχολιάζουν κάτι επί του θέματος.

Το Mazda 3 είναι το best seller με τη νέα γενιά να ακολουθεί τη σχεδιαστική γλώσσα Kodo που διαθέτουν όλα τα τελευταία μοντέλα της Mazda.Θα είναι διαθέσιμο σε 5-πορτο hatchback και 4-πορτο sedan και όπως βλέπουμε, δανείζεται αρκετά στοιχεία από το Mazda6. Διαθέτει παρόμοια γρίλια με τον μεγάλο αδερφό με χρωμιομένο κάτω μέρος που φτάνει μέχρι τα λεπτά φωτιστικά σώματα. Οι καθρέπτες είναι τοποθετημένοι στις πόρτες.

Θα κατασκευαστεί πάνω στην ίδια πλατφόρμα που φορά το CX-5, κάνοντας το έτσι ελαφρύτερο σε σχέση με τη τωρινή γενιά, ενώ μηχανικά θα φορά μια γκάμα SkyActiv κινητήρων βενζίνης και πετρελαίου όπου ανάμεσα τους θα υπάρχει ένας 2,0-λιτρος τετρακύλινδρος βενζινοκινητήρας απόδοσης 155 ίππων. Επίσης θα υπάρχει και γρήγορη έκδοση MPS.

[Πηγή: Αutonews]

Φυσικά εντομοαπωθητικά βότανα για ζωά

Μπορούμε να βοηθήσουμε τα ζώα μας φτιάχνοντας εντομοαπωθητικά με την βοήθεια βοτάνων και αιθέριων ελαίων και χωρίς την χρήση χημικών ουσιών. Οι συνταγές που θα βρείτε πιο κάτω γίνονται εύκολα και είναι πολύ αποτελεσματικές.

Θυμηθείτε, ότι από Μάιο ως Οκτώβριο κάθε βράδυ πρέπει να ψεκάζετε το σκύλο σας κατά της σκνίπας (για το καλαζάρ) ενώ κάθε 1 ή 3 μήνες πρέπει να χρησιμποιείτε αποπαρασιτικά (είτε αμπούλα, είτε κολλάρο ή spray).

·         ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΣΚΥΛΟΥΣ - (Εντομοαπωθητικό)

Αφαιρούμε το ½ περιεχόμενο από ένα έτοιμο Σαμπουάν για σκύλους.
Κάνουμε ένα δυνατό τσάι με Φλισκούνι.
Συμπληρώνουμε το σαμπουάν που έμεινε στο μπουκάλι με το τσάι.
Προσθέτουμε 3-4 σταγόνες Αιθέριου Ελαίου Citronella.
(Δεν πρέπει να βάλουμε παραπάνω γιατί η όσφρηση των σκύλων είναι πολύ πιο ευαίσθητη από την δική μας)

·         ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΑΝΤΙΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΚΟΛΑΡΟ ΓΙΑ ΣΚΥΛΟΥΣ & ΓΑΤΕΣ

Διαρκεί για 1 μήνα περίπου και γίνεται εύκολα και φτηνά!!
1 φτηνό Υφασμάτινο ΚΟΛΑΡΟ η μαντήλι
1 σκόρδο λιωμένο
½ κουταλάκι οινόπνευμα καθαρό
1 σταγ. Αιθέριο Έλαιο Λεβάντας
1 σταγ. Citronella
1 σταγ. Θυμάρι
Ανακατεύουμε τα πιο πάνω υλικά μέσα σε ένα μπολ και βάζουμε το κολάρο η το μαντήλι μέσα στο μείγμα για μία περίπου ώρα.
Αφού στεγνώσει το δένουμε χαλαρά γύρο από τον λαιμό του κατοικίδιού μας. Θα το προστατεύσει από κουνούπια, τσιμπούρια και άλλα έντομα για 1 μήνα περίπου.

·         ΕΝΤΟΜΟΑΠΩΘΗΤΙΚΑ ΣΕ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΓΑΤΑ: ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΕΞΩΠΑΡΑΣΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των προϊόντων των ειδικών για το σκύλο και αντίστοιχων προϊόντων για τη γάτα.

Η έλλειψη πληροφόρησης μπορεί να οδηγήσει πολλές φορές, στην αγορά ενός λανθασμένου προϊόντος και να βλάψει το κατοικίδιο ζώο σας. Μην αποφασίζετε να αγοράσετε οποιοδήποτε υλικό είναι κατά των εξωπαρασίτων, χωρίς την σύμφωνη γνώμη του κτηνίατρου.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι βασική διαφορά μεταξύ προϊόντων σκύλου και γάτας στη πρόληψη των εξωπαρασίτων (ψύλλοι) είναι το κύριο συστατικό τους.
Στην περίπτωση των σκύλων η Permethrin είναι η βάση όλων των εντομοαπωθητικών (σκόνες, σανπουάν, σπρέϋ, αμπούλες), σε αντίθεση με την Pyrethrin που είναι η βάση στα περισσότερα αντίστοιχα προϊόντα για γάτες.

Η Permethrin είναι μια ισχυρότερη μορφή της Pyrethrin και γίνεται συχνά τοξική για τις γάτες.

Για τον λόγο αυτό τα προϊόντα που περιέχουν permethrin και απευθύνονται μόνο για σκυλιά, δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούνται σε μια γάτα. Εκτός αν αναφέρεται ρητά επάνω ότι είναι κατάλληλα και για σκύλους και για γάτες.

Σημαντικός παράγοντας για τη δοσολογία σε τα όλα προϊόντα αντιμετώπισης των εξωπαρασίτων (ψύλλων), είναι το βάρος του κάθε ζώου. Εάν δεν γνωρίζετε το βάρος του κατοικίδιου ζώου σας, πρέπει να το ζυγίσετε και στη συνέχεια να επικοινωνήσετε με τον κτηνίατρο. Το βάρος είναι ένας σοβαρός λόγος, ώστε να χρησιμοποιήσετε το σωστό προϊόν πρόληψης εξωπαρασίτων και στο σωστό είδος ζώου.

Οι περισσότερες γάτες, αν όχι όλες, έχουν πολύ λιγότερο βάρος από ένα σκυλί, αυτό σε συνδυασμό με τον ευαίσθητο μεταβολισμό τους και την απορροφητικότητα του δέρματος τους, κάνουν κάθε εντομοαπωθητικό προϊόν σκύλου απαγορευτικό για χρήση σε γάτα.

Τέλος, ένα ζώο που ζει μόνο σε εσωτερικούς χώρους, είτε είναι σκύλος, είτε γάτα, χρειάζεται ένα προϊόν λιγότερο ισχυρό, από ένα άλλο ζώο που ζει μόνιμα εξω από το σπίτι.

Αγοράζοντας ένα προϊόν εντομοαπώθησης δώστε σημασία την ετικέτα και στη σύσταση του. Ρωτήστε τον κτηνίατρο και μην αγοράζετε οτιδήποτε σας προτείνουν.
Επίσης να είστε προσεκτικοί όταν χρησιμοποιείτε προϊόντα εξωπαρασίτων σε ηλικιωμένα, άρρωστα ή έγκυα ζώα.
 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ: ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ

Πηγή: http://www.adespoto.gr

Περί συντηρήσεως αυγών

Είναι γνωστό ότι τα αυγά δεν μπορούν να διατηρηθούν για αρκετό διάστημα σε συνδυασμό με τον αέρα χωρίς να «στεγνώσουν», να κενωθούν μερικώς και να αποσυντεθούν.

Η αποσύνθεση των γόνιμων αυγών μέχρι τις αρχές του 1800 παρέμεινε ως πρόβλημα. Αυγό νωπό και υγιές, χάνει συνεχώς νερό από το κέλυφος και ανθρακικό οξύ με την εσωτερική αναπνοή του εμβρύου που εκδηλώνεται με την αύξηση του αερικού θαλάμου στα άκρα και με την ξήρανση του λευκώματος. Στο αποσυντιθέμενο αυγό τα αέρια που αναπτύσσονται συγκεντρώνονται κάτω από το κέλυφος και μάλιστα μερικές φορές σε τέτοιο βαθμό ώστε το αυγό σπάει εκρηγνυόμενο.

Η αποσύνθεση αυτή του αυγού οφείλεται στα βακτηρίδια και τους μύκητες, που αφού διεισδύσουν στην αυγοθήκη, εισδύουν από το κέλυφος και πολλαπλασιάζονται διαβρώνοντας διαδοχικά το λεύκωμα και την λήκυθο. Τα σπέρματα αυτά είναι συνήθως μικροσκοπικά και δεν είναι ορατά με γυμνό μάτι.

Κάποιες φορές η αλλοίωση των αυγών οφείλεται στους ευρώτες που τα προσβάλλουν από έξω. Αυτοί αναπτύσσονται πάνω στο κέλυφος, το διαπερνούν, διακλαδίζονται στο λεύκωμα και καρποφορούν στον αερικό θάλαμο. Στην περίπτωση αυτή η αλλοίωση του αυγού οφείλεται στα ίδια αίτια με τα οποία συντελείται το σάπισμα των καρπών.

Εάν προφυλάξουμε τα αυγά από την επίδραση του αέρα μπορούν να διατηρηθούν νωπά για αρκετό διάστημα. Πολλοί φυσιοδίφες κατάφεραν να μεταφέρουν από την Αμερική και την Ινδία αυγά πτηνών, αλείφοντάς τα με ελαφρό στρώμα κεριού και να τα υποβάλλουν με επιτυχία σε επώαση.

Πριν από λίγα χρόνια εργάτες που κατεδάφιζαν κάποιον παλιό τοίχο στη λίμνη Maggiore (άνω Ιταλία) ανακάλυψαν τρία αυγά κότας, τα οποία βρίσκονται σε στρώμα από πέτρες και ήταν καλυμμένα με αμμοκονίαμα. Τα άνοιξαν και ήταν ακόμα νωπά. Στο συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε γίνει καμία εργασία για 300 χρόνια!!!

Μια μέθοδος λίγο γνωστή στις αγρότισσες της Γαλλίας είναι το να τοποθετούνται μέσα σε βυτίο τα αυγά, τα οποία απέχουν το ένα απ’ το άλλο, σε επάλληλα στρώματα από στάχτη, λεπτή άμμο, πίτουρα, ρινίσματα ξύλου, γύψου ή άνθρακα σε σκόνη. Αυτή η μέθοδος είναι αρκετά αποτελεσματική.

Ακόμα τελειότερη μέθοδος είναι η διατήρηση των αυγών μέσα σε άχυρα ή σε πολύ στεγνή άμμο, αφού προηγουμένως καλύψουμε το κάθε αυγό με λεπτό χαρτί.

Οι νοικοκυρές, οι έμποροι και οι ζαχαροπλάστες αρκούνται να διατηρούν τα αυγά βυθισμένα σε νερό μέσα στο οποίο έχει προστεθεί 1/10 σβησμένου ασβέστη και χρησιμοποιούν συνήθως για τη μέθοδο αυτή δοχεία που περιείχαν πριν βούτυρο. Τα αυγά σε αυτή τη μέθοδο πρέπει να καλύπτονται διαρκώς με το νερό. Ωστόσο, πρέπει να αναφερθεί ότι τα διατηρημένα με αυτόν τον τρόπο αυγά αποκτούν μια γεύση που μας αναγκάζει να μην τα χρησιμοποιούμε παρά μόνο για την κατασκευή ομελετών ή για άλλες παρασκευές τέτοιου είδους. Τα αυγά αυτά βυθιζόμενα σε ζεστό νερό σπάνε εύκολα.

Μέθοδος εξαιρετική διατήρησης των αυγών είναι η κάλυψη τους με βερνίκι ή άλλο παχύ υλικό, το οποίο αντιστέκεται στην εξάτμιση του εσωτερικού νερού και στην είσοδο του αέρα. Αυγό που αλείφεται με ελαφρύ στρώμα λινέλαιου (με το δάχτυλο), το οποίο στεγνώνει σε λίγες μέρες, διατηρείται νωπό για έξι μήνες αποβάλλοντας μόνο το 3% του αρχικού του βάρους. Αντίθετα αυγό χωρίς καμία προφύλαξη στο ίδιο χρονικό διάστημα χάνει το 18% του αρχικού του βάρους, μένει κενό το μισό και έχει δυσάρεστη οσμή.

Βασιζόμενοι σε αυτές τις οδηγίες οι έμποροι δίνουν στους πελάτες αυγά καλυμμένα με βερνίκι, που είναι φτηνό, αποτελεσματικό και εφαρμόζεται εύκολα. Μετά από ένα χρόνο τα αυτά αυτά είναι ακόμα εξαιρετικά για φάγωμα. Τα τοποθετούν δε σε κιβώτια με ρινίσματα ξύλου, ανά 500 τεμάχια τοποθετημένα όρθια, για να διατηρηθούν τα εσωτερικά μέρη τους στην ίδια θέση. Συνήθως μετά από ένα τρίμηνο φύλαξης μπορούν να επωασθούν ακόμη με επιτυχία.

Αυγά σε σκόνη

Τέλος, υπάρχει και ένας τρόπος διατήρησης των αυγών χρήσιμος σε κάποιες περιπτώσεις. Σπάζονται τα αυγά σε πιάτο γυάλινο ή πορσελάνινο και το περιεχόμενό τους μπαίνει σε ελαφρά θερμό φούρνο για να αποξηρανθούν εντελώς. Μετά από 24 περίπου ώρες γίνεται μια μάζα στεγνή, η οποία κονιορτοποιείται. Η σκόνη αυτή διατηρείται σε δοχεία που προφυλάσσονται από τον αέρα.

1 κιλό από τη σκόνη αυτή το διαλύουμε σε 2 κιλά κρύο νερό και το χτυπάμε με το μαγειρικό σύρμα. Το ποσό αυτό της διάλυσης αντιπροσωπεύει 100 αυγά και χρησιμοποιείται για την κατασκευή ομελετών ή για άλλες ανάγκες μαγειρείων και ζαχαροπλαστείων.

Από την France Agricole

Φτιάχνω μηλόξιδο

Το μηλόξιδο μπορείτε να το και κάνετε μόνοι σας. Η διαδικασία είναι ομολογουμένως λίγο κοπιαστική, όμως το αποτέλεσμα είναι φανταστικό. Μεγάλης σπουδαιότητας, κατά την παρασκευή του ξιδιού, είναι η καθαριότητα σε όλα τα στάδια και τις διαδικασίες. Ένα δοχείο που δεν είναι σχεδόν κλινικά καθαρό, μπορεί να είναι αιτία μεταφοράς βακτηριδίων που δεν ανήκουν στο ξίδι ή που θα απειλήσουν την δημιουργία του.

Χρειαζόμαστε: 
Έναν χώρο που να μπορεί να αερίζεται και θερμοκρασίες 10-28 βαθμούς Κελσίου.
Μια μεγάλη γυάλα (στρογγυλή νταμιτζάνα) με στενό λαιμό και σωληνάρια ζύμωσης.
Στο δεύτερο στάδιο ζύμωσης χρειάζονται δυο ανοιχτά δοχεία (ξύλινα ή πήλινα). Αποκλείονται τα μεταλλικά ή πλαστικά.
Ένα λινό ύφασμα για να σκεπαστεί το δοχείο και ένα ακόμη δια να φιλτραριστεί το ξίδι (για αυτό χρειάζεται το δεύτερο δοχείο).
Ένα χωνί.
Μικρά μπουκάλια για να εμφιαλωθεί το ξίδι. Να προτιμάτε τα σκουρόχρωμα, που φράζουν το φως.

Τα διάφορα στάδια παρασκευής
Από το φρούτο βγαίνει χυμός
Για να κάνουμε ξίδι, πρέπει αρχικά να πάρουμε τον χυμό από τα πιο υγιή, ώριμα και γλυκά μήλα. Κατά το στύψιμο τους είναι πολύ σπουδαίο να προσέξουμε να εκμεταλλευτούμε όχι μόνον την σάρκα τους αλλά ολόκληρο το μήλο με τον φλοιό και τους σπόρους του. Κάθε μέρος του φρούτου θα δώσει στο ξίδι ιδιαίτερα στοιχεία, που μόνον αυτό τα περιέχει. Μόλις πάρουμε τον χυμό από τα μήλα, τον χύνουμε στην γυάλα (νταμιτζάνα). Τα υπολείμματα από το στύψιμο τα ρίχνουμε και αυτά μέσα. Σχεδόν αμέσως η τανίνη, που βρίσκεται στον φλοιό του μήλου, αρχίζει να χρωματίζει τον χυμό καφετί. Αυτό είναι απολύτως κανονικό και είναι εκείνο ακριβώς το οποίο φροντίζει για το χρυσάφι χρώμα και την φυσική θολάδα του ξιδιού. Μετά αρχίζει το δεύτερο στάδιο.

Ο χυμός μας δίνει τον μούστο
Προσθέτουμε περίπου 10% νερό στον χυμό και τον ανακατεύουμε καλά. Έτσι αρχίζει η αλκοολική ζύμωση. Σε ένα δροσερό χώρο (μια λογική θερμοκρασία είναι γύρω στους 10 βαθμούς), ο χυμός χρειάζεται περίπου τρεις μέχρι τέσσερις εβδομάδες για την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Για την τρίτη φάση, ο χυμός χρειάζεται οξυγόνο. Θα πρέπει λοιπόν να μεταφερθεί σε άλλο χώρο, αφού θα χρειαστεί θερμοκρασία 25-28 βαθμών και φρέσκο αέρα.

Από τον μούστο βγαίνει ξίδι
Μια μικρή γουλιά από το παλιό ξίδι θα έδινε μια κάποια ώθηση στον μούστο μας να ξεκινήσει πιο ενεργά και πιο εύκολα την ζύμωσή του, από όσο εάν δεν τον “ενοχλούσατε”. Για την τελευταία ζύμωση το προσωπικό σας μηλόξιδο θα χρειαστεί μέχρι και τρεις μήνες. Κατά την διάρκεια αυτή δημιουργείτε οσμή που μοιάζει πολύ με εκείνην της ξεβαφής νυχιών (ασετόν) ή με εκείνην της κόλλας. Στην πραγματικότητα δημιουργείται αιθυλικό άλας οξικού οξέως, δηλαδή κάτι που δεν θα το μυρίζατε με ευχαρίστηση στους χώρους της κατοικίας σας. Για τον λόγο αυτόν φροντίστε, ώστε η ωρίμανσή του να γίνει ή σε θερμαινόμενο υπόγειο ή σε κάποιον άδειο χώρο.

Η πιο γρήγορη και πιο απλή μέθοδος

Οι επιμέρους χειρισμοί
Ιδανικά για την παρασκευή του προσωπικού σας μηλόξιδου είναι τα μήλα που προέρχονται από δυναμικές-βιολογικές καλλιέργειες. Τα μήλα λοιπόν πρέπει να πλυθούν πολύ καλά (επειδή ούτε αυτά αποφεύγουν την μόλυνση από το επιβαρυμένο περιβάλλον μας), να στεγνώσουν και να κοπούν σε μεγάλα κομμάτια δίχως να ξεφλουδιστούν.

-          Πρεσάρετε δυνατά τα χοντροκομμένα αυτά κομμάτια και συγκεντρώστε τον χυμό. Όποιος έχει αποχυμωτή, μπορεί να τον χρησιμοποιήσει.
-          Ρίξτε τα υπολείμματα μέσα στον χυμό και όλα μαζί μέσα στην γυάλα. Υπολογίστε να χύσετε μέσα στον χυμό νερό, σε ποσοστό περίπου 10%. Η γυάλα δεν επιτρέπεται να γεμίσει περισσότερο από τα 3Λ του ύψους της.
-          Ρίξτε μέσα στην γυάλα μερικά κομμάτια κανονικό προζύμι ψωμιού και ανακατέψτε όλο το μίγμα.
-          Βάλτε την τάπα στο στόμιο της γυάλας και γεμίστε στα σωληνάκια της ζύμωσης με νερό ώστε να μην περάσει οξυγόνο προς τα μέσα.
-          Μετά από 3-4 εβδομάδες, σε έναν χώρο με θερμοκρασία περίπου 10 βαθμών, ο μούστος σας είναι έτοιμος. Δώστε προσοχή στις καιρικές συνθήκες. Εάν το μίγμα σας παγώσει, τότε θα σκοτωθούν οι ζυμομύκητες και δεν θα γίνει η ζύμωση.
-          Μην σκοτίζεστε αν στο πάνω μέρος του μούστου σχηματίστηκε μια κορώνα από αφρό. Αυτό είναι μέρος της διαδικασίας ζύμωσης, κατά το οποίο όλα τα σάκχαρα του χυμού μετατρέπονται σε αλκοόλη. Άρα, ο αλκοολικός βαθμός του μούστου εξαρτάται από το πόσο γλυκά ήταν τα μήλα.

-          Προσέξτε: Σε όλη την διάρκεια της ζύμωσης δεν επιτρέπεται να αφαιρέσετε το πώμα. Αν δεν βρείτε κατάλληλο πώμα μπορείτε να βάλετε μια φούσκα (από αυτές που φουσκώνουμε για στολισμό). Έτσι, τα αέρια που δημιουργούνται θα την φουσκώνουν, ενώ ταυτόχρονα εμποδίζει το οξυγόνο να μπει στην νταμιτζάνα.
-          Τώρα ανακινείστε τη γυάλα και αδειάστε το περιεχόμενό της σε ένα από τα ανοιχτά δοχεία (ξύλινη σκάφη ή πήλινο ανοιχτό δοχείο). Φροντίστε ώστε και τα δοχεία αυτά να είναι καλοπλυμένα. Το στέγνωμά τους είναι προτιμότερο να γίνεται με την τοποθέτησή τους ανάποδα, επειδή το σκούπισμα, όσο προσεκτικό και αν είναι, αφήνει αδιόρατες τριχούλες από το πανί.
-          Τώρα αφήστε το πράγμα να “κυλίσει” από μόνο του, μια που η ζύμωση του ξιδιού αυτοεπιτελείται. Αν θέλετε όμως μπορείτε να βοηθήσετε το ξεκίνημα της ζύμωσης, ρίχνοντας λίγο από το παλιό σας μηλόξιδο.
-          Σκεπάστε το δοχείο με το ύφασμα. Έτσι, ενώ ο μούστος θα αναπνέιει, ταυτόχρονα θα είναι προστατευμένος από ρύπανση.
-          Τα βακτηρίδια του ξιδιού δρουν ιδανικά στις θερμοκρασίες από 25-28 βαθμούς. Σε κανονική θερμοκρασία δωματίου η διαδικασία διαρκεί πολύ περισσότερο. Σε θερμοκρασίες κάτω των 18 ή άνω των 35 βαθμών Κελσίου δεν θα έχετε κανένα απολύτως αποτέλεσμα.
-          Η δημιουργία του αιθυλικού άλατος οξικού οξέως προσδίδει στο υπό ζύμωση υγρό μια όχι ευχάριστη οσμή που μοιάζει με εκείνες της ξεβαφής νυχιών (ασετόν) ή της κόλλας. Αν αρχίσει να μειώνεται η ένταση της οσμής αυτής, τότε η ζύμωση έχει ολοκληρωθεί (η διάρκειά της εκτείνεται σε 2-3 μήνες).
-          Βράστε ένα λινό μαντήλι, μετά διπλώστε το στα δύο και βάζοντάς το κάτω από ένα στραγγιστήρι αδειάστε το περιεχόμενο στο δεύτερο δοχείο.
-          Αν θέλετε να στραγγίσετε το μαντήλι, ώστε να μην χάσετε ούτε σταγόνα από το μηλόξιδο σας, φροντίστε να πλύνετε σχολαστικά καλά τα χέρια σας.
-          Εμφιαλώστε όσο γίνεται περισσότερα μικρά μπουκάλια με μηλόξιδο. Η διατήρησή του σε ένα μεγάλο μπουκάλι δεν ενδείκνυται, επειδή με κάθε χρήση θα έρχεται όλη η ποσότητα σε επαφή με το οξυγόνο του αέρα.
-          Μπουκάλι που έχει ανοιχτεί, πρέπει να καταναλωθεί μέσα 4 περίπου εβδομάδες.
-          Προτιμάτε τα σκουρόχρωμα μπουκάλια, επειδή δεν επιτρέπουν να τα διαπερνά το φως. Σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται να εκτίθεται το ξίδι σε απ' ευθείας ηλιακή ακτινοβολία. Αυτό θα σήμαινε τον θάνατό του.
-          Μην αποθαρρύνεστε αν το πρώτο σας μηλόξιδο δεν σας ικανοποιεί πολύ στην γεύση. Έχετε παρασκευάσει μόνοι σας ένα αγνό προϊόν. Την επόμενη φορά ίσως διαλέξετε μήλα άλλης ποικιλίας και πετύχετε καλύτερη γεύση.

Πηγή: Το μηλόξιδο-Γιόχαν Βάις

Φοβούνται νέα πτώση μετεωρίτη;

H NASA και το Κογκρέσο των ΗΠΑ, στις 19 Μαρτίου 2013, σε συνέντευξη τύπου έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου όσον αφορά την αντιμετώπιση αστεροειδών και την δημιουργία μιας ασπίδας άμυνας κατά των αστεροειδών.

Το τελευταίο διάστημα και γενικότερα τα τελευταία 2 χρόνια, ο πλανήτης μας δέχεται απρόσμενα πολλές πτώσεις αστεροειδών, πολύ μικρών βέβαια, πλην του πιο μεγάλου που έπεσε το προηγούμενο μήνα στη Ρωσία και προκάλεσε πολλές ζημιές.

Τώρα έρχεται να ταράξει τα νερά των αστρονόμων αλλά και ολόκληρου του κόσμου, η δήλωση ενός επιστήμονα με το όνομα Raymond. Συγκεκριμένα δήλωσε, πως περιμένει μέσα στις επόμενες 1 με 2 εβδομάδες, μία πτώση μετεωρίτη, στην Αμερική. Δήλωσε πως στην αρχή δεν πίστευε πως τα στοιχεία του έδιναν αυτή τη τροχιά για το συγκεκριμένο αστεροειδή, ωστόσο όταν τα ξαναείδε και τα επανεξέτασε δεν πίστευε στα μάτια καθώς τα στοιχεία επαληθεύτηκαν.

Τέλος δήλωσε, πως από τη γη, δεν μπορούμε να διακρίνουμε ακριβώς τα ουράνια σώματα που κατευθύνονται προς τα εμάς, εξαιτίας είτε της σκιάς που δημιουργεί η γη στον αστεροειδή, είτε του φωτός του ήλιου που μας δείχνει τη σκιά του αστεροειδή με αποτέλεσμα να μη τον διακρίνουμε.

Εμείς πάντως κρατάμε επιφυλάξεις για το συγκεκριμένο επιστήμονα, στηρίζοντας πάντως τις φοβίες της NASA, όσον αφορά την αντιμετώπιση αστεροειδών και την δημιουργία μιας ασπίδας άμυνας κατά των αστεροειδών. (http://greek-weather.org)

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr