Ανεμοστρόβιλος χτύπησε το Δέκαρχο Ξάνθης. Εξαφάνισε αποθήκη, δέντρα, σκεπές ! (video)

Την καταστροφή άφησε πίσω του ένας ανεμοστρόβιλος που πέρασε μέσα από τον Οικισμό Δεκάρχου στην πεδιάδα της Ξάνθης, κατά τη διάρκεια της καταιγίδας που έπληξε την περιοχή την Πέμπτ

Ο Ανεμοστρόβιλος "εμφανίστηκε" μέσα στον οικισμό, νωρίς το βράδυ της Πέμπτης και στο πέρασμά του δεν άφησε τίποτε όρθιο. Είχε διάμετρο, περίπου 30 μέτρων και έκανε την εμφάνισή του μόλις για ελάχιστα λεπτά, διασχίζοντας τμήμα του οικισμού από νοτιανατολικά προς βορειοδυτικά.

Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν τυχεροί που δεν κυκλοφορούσαν εκείνη τη στιγμή από το σημείο που πέρασε, παρότι τρομοκρατήθηκαν από την ένταση και την καταστροφή που προκάλεσε. Ο ανεμοστρόβιλος που ξέσπασε την ώρα της βροχής, ξερίζωσε πλήρως τεράστια δέντρα, όπως λεύκες, σε διάφορα σημεία του χωριού, κατέστρεψε ολοσχερώς μια αποθήκη που υπάρχει στον κεντρικό δρόμο του οικισμού ενώ σήκωσε μεγάλα τμήματα από στέγες των σπιτιών που βρέθηκαν στο διάβα του.

Ειδοποιήθηκε ο Αντιπεριφερειάρχης και έφτασε στον οικισμό

Επί τόπου βρέθηκε ο Αντιπεριφερειάρχης Φώτης Καραλίδης που διαπίστωσε ότι οι καταστροφές ήταν αρκετά μεγάλες και συντόνισε την έλευση των αρμόδιων υπηρεσιών. Πέρα από τις κατοικίες και τα δέντρα,  έπληξε και το δίκτυο της ΔΕΗ καθώς ξηλώθηκαν καλώδια ρεύματος και αρκετοί βυθίστηκαν στο σκοτάδι. Απαιτήθηκε η επέμβαση των τεχνικών της ΔΕΗ για να αποκαταστήσουν τη βλάβη αλλά και της Πυροσβεστικής που καθάρισε τον κεντρικό δρόμο του χωριού, προκειμένου να αποκατασταθεί η κυκλοφορία.

Το σίγουρο είναι πως η καταστροφή που προκάλεσε ο ανεμοστρόβιλος ήταν μεγάλη και με βάση όσα συζήτησαν οι Αντιπεριφερειάρχης και οι κάτοικοι, θα υπάρξει μέριμνα της Πολιτικής Προστασίας και των υπηρεσιών της Περιφέρειας, για την αποκατάσταση των προβλημάτων.

 

H αρνητική πλευρά των ψαριών: Υδράργυρος

Ακούμε συχνά ότι πρέπει να τρώμε ψάρι τουλάχιστον μια-δυο φορές την εβδομάδα, κι αυτό είναι απολύτως σωστό διότι τα λιπαρά ψάρια περιέχουν ορισμένα ωμέγα-3 λιπαρά μόρια που μπορεί να λείπουν από το σώμα μας (τα EPA και DHA). Ωστόσο ορισμένα ψάρια έχουν μια αρνητική πλευρά: περιέχουν υδράργυρο ένα μέταλλο που κάνει κακό στο σώμα μας. Αρχικά δεν δόθηκε μεγάλη σημασία στην παρουσία του υδραργύρου στα ψάρια αλλά φαίνεται πως έχει σημασία για την υγεία μας.

Ο υδράργυρος

Τα περισσότερα μέταλλα (π.χ. ο σίδηρος) χρειάζονται σε μικρές ποσότητες στο σώμα αλλά δημιουργούν πρόβλημα όταν βρίσκονται πάνω από κάποιο όριο. Ο υδράργυρος όμως, ένα βαρύ μέταλλο που στη συνήθη θερμοκρασία βρίσκεται σε ρευστή κατάσταση, είναι απολύτως τοξικός για το σώμα προσβάλλοντας κυρίως το νευρικό σύστημα. Από παλιά είχαν παρατηρηθεί στη Βρετανία συμπτώματα ψευδίσματος και τρεμούλας σε εργαζόμενους που έφτιαχναν καπέλα και εισέπνεαν αναθυμιάσεις υδραργύρου, εξ’ ου και η αγγλική ιδιωματική έκφραση mad as a hatter (παλαβός σαν καπελάς).

Ο υδράργυρος επηρεάζει αρνητικά την καρδιά, τα νεφρά και το συκώτι. Αν κάποιος καταπιεί καθαρό υδράργυρο σαν αυτόν που υπάρχει στα θερμόμετρα, ο κίνδυνος δεν είναι μεγάλος εξαιτίας της μικρής απορρόφησής του από το έντερο. Αν όμως το θερμόμετρο σπάσει και ο υδράργυρος πέσει στο χαλί, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή δηλητηρίαση διότι εξατμίζεται και απορροφάται μέσω της εισπνοής. Όταν εισέλθει στο σώμα δεν απεκκρίνεται εύκολα επειδή είναι 14 φορές βαρύτερος από το νερό.

Σύμφωνα με τoν αμερικανικό οργανισμό ΕΡΑ (Environmental Protection Agency), ο άνθρωπος δεν πρέπει να παίρνει πάνω από 0,1 μg υδραργύρου την ημέρα ανά κιλό σωματικού βάρους (το μg διαβάζεται μικρογραμμάριο και είναι το εκατομμυριστό του γραμμαρίου). Αυτό σημαίνει ότι μια γυναίκα 60 κιλών δεν πρέπει να παίρνει πάνω από 6 μg υδραργύρου την ημέρα. Συχνά όμως, το όριο ξεπερνιέται από όσους έχουν πολλά μαύρα σφραγίσματα στα δόντια τους. Ο υδράργυρος αποτελεί το 50% των αμαλγαμάτων και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ανακαλύφθηκε ότι εξατμίζεται από τα σφραγίσματα. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες εξατμίζονται 2-17 μg υδραργύρου την ημέρα ανάλογα βέβαια με τον αριθμό των σφραγισμάτων.

Ωστόσο ο μεγαλύτερος κίνδυνος τοξικότητας από τον υδράργυρο φαίνεται πως βρίσκεται στα ψάρια τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα απ’ ότι τα αμαλγάματα.  Ο υδράργυρος εξέρχεται στην ατμόσφαιρα από τη γη με διάφορους φυσικούς τρόπους όπως μέσω των ηφαιστείων ενώ ένα μεγάλο μέρος προέρχεται από τη βιομηχανία (θεωρείται ότι υπάρχει σήμερα διπλάσια ποσότητα υδραργύρου στο περιβάλλον σε σχέση με την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και ότι αυξάνεται 1% ετησίως). Από τον αέρα, ο υδράργυρος πέφτει με τη βροχή στο έδαφος και καταλήγει στις θάλασσες και τις λίμνες. Εκεί οι μικροοργανισμοί τον μετατρέπουν σε μια μορφή που λέγεται μεθυλοϋδράργυρος και απορροφάται εύκολα από το ανθρώπινο σώμα. Το μικρό ψάρι τρώει τους μικροοργανισμούς και ο υδραργυρος ενώνεται σφιχτά στις πρωτεΐνες του. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και συσσωρεύει ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες. Όσο πιο μεγάλο και ηλικιωμένο είναι ένα ψάρι τόσο περισσότερο υδράργυρο περιέχει (τα πιο μολυσμένα ψάρια είναι ο καρχαρίας και ο ξιφίας.

Η κατανάλωση ψαριών που περιέχουν πολύ υδράργυρο μπορεί να βλάψει σοβαρά την ανθρώπινη υγεία και το κλασικό παράδειγμα είναι η μόλυνση του ιαπωνικού κόλπου Μιναμάτα στη δεκαετία του 1950. Τότε, μια χημική βιομηχανία πλαστικών έριχνε στα νερά του κόλπου Μιναμάτα απόβλητα με υδράργυρο ο οποίος συσσωρεύονταν στα ψάρια. Τα πρώτα συμπτώματα παρατηρήθηκαν στις γάτες που συμπεριφέρονταν σαν τρελές και στη συνέχεια στον άνθρωπο. Επισήμως αναφέρθηκαν 2.265 δηλητηριάσεις ατόμων που έτρωγαν συχνά ψάρια, αλλά πιστεύεται ότι μολύνθηκαν πολύ περισσότερα άτομα. Αρκετοί πέθαναν και όσοι επέζησαν υπέφεραν από τύφλωση, κώφωση και διανοητικές δυσκολίες. Περίπου 1.400 νήπια μολύνθηκαν από τις μητέρες τους έστω κι αν οι ίδιες δεν εκδήλωσαν τα συμπτώματα.

Κατανάλωση ψαριών και υδράργυρος

Αυτή η αρνητική πλευρά της κατανάλωση ψαριών δεν έχει τονιστεί στην Ελλάδα αρκετά αλλά στις ΗΠΑ θεωρείται πλέον σημαντική. Για παράδειγμα, μια γυναίκα 60 κιλών δεν πρέπει να παίρνει πάνω από 42 μg υδραργύρου την εβδομάδα. Ο ξιφίας όμως έχει 1,8 μg υδράργυρο ανά γραμμάριο άρα αν κάποιος φάει μια μερίδα 150 γραμμαρίων πρέπει ν’ αφήσει να περάσει τουλάχιστον ένας μήνας πριν περιλάβει ξανά στη διατροφή του ψάρια. Ανάλογα με τον υδράργυρο που μετρήθηκε στα διάφορα είδη, έχει καταρτιστεί ένας πίνακας για το πόσο συχνά μπορεί κανείς να τρώει από κάθε είδος. Ο φρέσκος τόνος που έχει υδράργυρο 0,93 μg ανά γραμμάριο (πρόκειται για σημαντική ποσότητα) μπορεί να τρώγεται το πολύ δύο φορές το μήνα και η ιππόγλωσσα που έχει 0,31 μg ανά γραμμάριο μια φορά την εβδομάδα. Φυσικά, αυτά τα νούμερα αποτελούν ένα μέσο όρο. Στη Μεσόγειο θάλασσα έχει ψαρευτεί τόνος ακόμα και με περιεκτικότητα 1,36 μg ανά γραμμάριο, όσο έχει ο καρχαρίας.

Το 2004, οι αμερικανικοί οργανισμοί FDA και ο EPA, με μια κοινή τους ανακοίνωση προέτρεψαν τις έγκυες γυναίκες, όσες ενδέχεται να μείνουν έγκυες και τις γυναίκες που θηλάζουν μικρά παιδιά να τρώνε μεν δύο φορές την εβδομάδα ψάρι (όπως είναι η διατροφική σύσταση για να παίρνουν τα ωμέγα-3 λιπαρά) αλλά να αποφεύγουν τα τέσσερα είδη ψαριών που περιέχουν τα υψηλότερο επίπεδα υδραργύρου: τον καρχαρία, τον ξιφία, το βασιλικό σκουμπρί, και το λευκό μπακαλιάρο (πλακολεπιδόπτερο). Λίγο αργότερα, οι δύο αμερικανικοί οργανισμοί επέστησαν την προσοχή και στον τόνο που επίσης είναι ένα μεγάλο και μακρόβιο ψάρι. Αρκετός κόσμος που δεν έχει χρόνο για μαγείρεμα καταφεύγει συχνά σε κονσέρβες τόνου και ορισμένοι ειδικοί είπαν ότι δεν πρέπει να καταναλώνονται πάνω από δύο φορές την εβδομάδα.

Μια εναλλακτική λύση στην κατανάλωση ψαριών που έχει προταθεί σχετικά με το θέμα του υδραργύρου είναι οι κάψουλες ιχθυελαίου. Ο υδράργυρος είναι υδατοδιαλυτός που σημαίνει ότι μετά την απόσταξη του ψαρόλαδου, το μέταλλο παραμένει στο ψάρι. Το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα βαριά μέταλλα όπως ο μόλυβδος και το κάδμιο. Όταν μια μελέτη εξέτασε πέντε δημοφιλείς μάρκες που πωλούν ιχθυέλαιο ως διατροφικό συμπλήρωμα, βρήκε ότι στις τρεις ο υδράργυρος ήταν κάτω από τα 6 μg ανά λίτρο και στις άλλες δύο μεταξύ 10-12 μg ανά λίτρο, ποσότητες οι οποίες είναι μηδαμινές σε σχέση μ’ αυτές που υπάρχουν στα ψάρια. Βέβαια, δεν είναι όλα τα ψάρια μολυσμένα  με ψευδάργυρο. Οι σαρδέλες, ειδικά οι μικρές, περιέχουν πολύ λίγο υδράργυρο  και συγχρόνως πολλά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Ένα άλλο ψάρι που περιέχει πολλά ω-3 λιπαρά και λίγο υδράργυρο είναι ο σολομός. Τελικά φαίνεται πως οι σαρδέλες και ο σολομός είναι τα πιο υγιεινά ψάρια.

Τα σημειωθεί εδώ ότι η σύσταση να τρώμε ψάρια βασίζεται στην περιεκτικότητά τους σε ω-3 λιπαρά. Αν ένα ψάρι δεν έχει ικανοποιητικές ποσότητες σε ω-3 δεν υπάρχει λόγος να καταναλώνεται όσον αφορά την πλευρά της υγείας. Τα ίδια τα ψάρια δεν παράγουν τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα αλλά τα αποκτούν μέσω της τροφής τους. Τα ω-3 περιέχονται στο φυτοπλαγκτόν που αποτελεί την τροφή των μικρών ψαριών. Τα μεγαλύτερα ψάρια τρώνε τα μικρά και αποκτούν τα ωμέγα 3. Πάντως, παρουσιάζονται μεγάλες διαφορές στα διάφορα είδη ψαριών. Για μια ωμή ποσότητα 170 γραμμαρίων, το ατλαντικό σκουμπρί περιέχει 3,9 γραμμάρια EPA και DHA, η ρέγκα 2,7 γραμμάρια, o άγριος σολομός 2,4 γραμμάρια, ο τόνος και οι σαρδέλες 1,5 γραμμάρια. Τα άπαχα ψάρια όπως ο μπακαλιάρος, η γλώσσα και ο λούτσος έχουν το ένα δέκατο του ατλαντικού σκουμπριού σε ωμεγα 3.

Τέλος να σημειώσουμε ότι τα ψάρια δεν είναι μολυσμένα μόνο με βαριά μέταλλα αλλά και με δεκάδες άλλα τοξικά που συσσωρεύονται στο λιπώδη ιστό τους (τα οποία βρίσκουν το δρόμο προς τις κάψουλες που έχουν ιχθυέλαιο). Ένα από αυτά τα τοξικά είναι οι διοξίνες που προέρχεται από τα βιομηχανικά απόβλητα και έχει τη δυνατότητα να βρεθεί στον πυρήνα του κυττάρου αλλοιώνοντας το DNA. Πάντως, τα ψάρια δεν είναι τα μόνα μολυσμένα τρόφιμα. Πολλές άλλες τροφές εκτός από τα ψάρια περιέχουν διοξίνες και άλλα τοξικά συστατικά.

Πηγή: www.healthyliving.gr

Γλυκοπατάτες καλλιέργεια

Οι γλυκοπατάτες είναι φυτά πολυετή που ανήκουν στην οικογένεια των κομβολβουλοειδών.
Οι βλαστοί είναι έρποντες, μάκρους 3-4 μ., τα δε φύλλα μεγάλα, καρδιόσχημα, ζωηρώς πράσινα και πολύ γυαλιστερά. Τα λουλούδια είναι καμπανουλοειδή βιολέ ή κόκκινα, όπως της γνωστής περιπλοκάδας. Οι ρίζες είναι σαρκώδεις στρογγυλές η μακρουλές, όμοιες προς τις κοινές πατάτες άλλα πολύ μεγαλύτερες, με σύσταση αλευρώδη και γεύση γλυκία και αρωματώδη.
Τρώγονται ψημένες  βρασμένες, κάποτε δε και νωπές.

Οι γλυκοπατάτες ευδοκιμούν σε θερμά μέρη μόνο, γιατί φοβούνται υπερβολικά το κρύο. Σε ψυχρούς τόπους δεν επιτυγχάνουν, παρά με τεχνητή ζέστη σε σέρρες. 'Ως προς το έδαφος, αρέσκονται και δίνουν τα καλλίτερα αποτελέσματα στα ελαφρά χώματα, αρκεί να είναι βαθειά και πολύ κοπρισμένα. Για να αποκτήσουν κονδύλους πολλούς και χονδρούς απαιτούν 3-4.000 οκ. παλιά κοπριά, τουλάχιστο, κατά στρέμμα, σκέτη η συμπληρωμένη με χημικά λιπάσματα. ’Από τα σύνθετα χημικά λιπάσματα είναι αξιοσύστατος ο τύπος 6-8- 8 ή 9-9-4 σε ποσόν ανάλογο προς την κατάσταση του εδάφους. Συνήθως 80-100 οκάδες θεωρούνται αρκετές για κάθε στρέμμα.

Η καλλιέργεια, στα θερμά μέρη δεν είναι δύσκολη. Πολλαπλασιάζεται απλώς με τούς βλαστούς πού αναπτύσσονται από τις ρίζες. Για τον σκοπό αυτό φυτεύονται ανάλογες ρίζες (κόνδυλοι 30-40 οκάδες για κάθε στρέμμα) σε άμμο ή σε θερμοσπορία, όπου φυτρώνουν γρήγορα άπειροι βλαστοί. Μετά από 1-2 μήνες, όταν οι βλαστοί αυτοί αποκτήσουν δικές των ρίζες, αποχωρίζονται από τούς μητρικούς κονδύλους και μεταφυτεύονται σε προετοιμασμένες βραγιές, κατά γραμμές 70-80 πόντους η μία της άλλης και σ’ αυτές, κατά διαστήματα 40 - 50 πόντους. Αμέσως ακολουθεί πλούσιο πότισμα για να κατακαθίσει καλά το χώμα και διευκολυνθεί το πιάσιμο σιγουρότερα.

Πολλοί κηπουροί, για τη φυτεία αυτήν χρησιμοποιούν μοσχεύματα από βλαστούς προερχομένους από σπορές του Μαρτίου - Απριλίου. Προς τούτο, κόπτουν τους βλαστούς μόλις αποκτήσουν 10-15 πόντους, από τη βάση τους με λίγο μέρος της πατάτας και τους μεταφυτεύουν απ’  ευθείας επί τόπου ή προηγουμένως σε γλαστράκια για να μεταφυτευθούν λίγο αργότερα.

Οι κατόπιν καλλιεργητικές εργασίες συνίστανται σε μερικά σκαλίσματα στην αρχή της βλαστήσεως και άφθονα αλλά αραιά ποτίσματα (κάθε 15 ήμερες). Ταύτα, κατά Ιούλιο-Αύγουστο πρέπει να σταματούν για να γίνεται η ωρίμανση των κονδύλων. Επίσης, επειδή οι έρποντες βλαστοί ριζώνουν συνήθως στα γόνατα και σχηματίζουν μικρούς δευτερεύοντες κονδύλους, καλό είναι να ανασηκώνονται από καιρού σε καιρό, και, αν τυχόν είναι πολύ απλωμένοι και εμποδίζουν το πότισμα, να  αφαιρούνται σε ανάλογο μάκρος.

Η συγκομιδή γίνεται τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, πάντοτε δε πριν αρχίσουν οι παγωνιές. Το ξερίζωμα πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μη πληγώνονται οι κόνδυλοι και η εργασία να γίνεται με καιρό ξηρό. Αφού παραμείνουν και στεγνώσουν λίγες ώρες επί τόπου, κατόπιν αποθηκεύονται σε μέρος ξηρό και σχετικώς ζεστό, άλλα με καλό αερισμό.

Ο καλλίτερος τρόπος διατηρήσεως είναι η στρωμάτωση των κονδύλων σε πριονίδια ξύλων ή μέσα σε άμμο. Πάντως, επειδή η διατήρησης τους είναι δύσκολη, καλό είναι να ξοδεύονται, όσο το δυνατό πιο σύντομα.

Ποικιλίες

Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες γλυκοπατάτας, αλλά δεν αντέχουν εκτός από πολύ θερμά μέρη. Οι σπουδαιότερες εξ αυτές είναι: 

-Βιολέ της Μαλάγας. Οι κόνδυλοι είναι ελλειψοειδείς με φλοιό βιολέ και σάρκα κίτρινη. Είναι ποικιλία πολύ πρώιμη και διατηρείται καλά.

-Μακρυές κίτρινες. Οι κόνδυλοι γίνονται μακρουλοί με φλοιό και σάρκα κιτρινωπή και πολύ γλυκιά. Η ποικιλία αυτή έχει εγκλιματιστεί στην Ελλάδα και καλλιεργείται σε μεγάλη ακτίνα στην Κέρκυρα

-Στρογγυλές. Οι κόνδυλοι γίνονται σχεδόν στρογγυλοί και πολύ ογκώδεις μέχρι 1-2 οκάδ. βάρους.

Η σάρκα τους είναι λευκή και αλευρώδης, αλλά ελάχιστα γλυκιά.

Ασθένειες

Οι γλυκοπατάτες δεν έχουν πολλές αρρώστιες ούτε εχθρούς επιβλαβείς. Σημαντικότερη είναι η

σήψη των κονδύλων. Προέρχεται από την πολλή υγρασία από τις βροχές ή τη κατάχρηση των ποτισμάτων. Συνεπώς προλαμβάνεται με τον περιορισμό του νερού και τη καλή αποστράγγιση με κατάλληλα αυλάκια, ιδίως όταν πλησιάζει η εποχή της συγκομιδής.

Πηγή: Πρακτικός οδηγός του λαχανοκηπουρού-Λάμπρου Οικονομίδου-Αθήναι 1940

Τι Κόπερφιλντ και χαζομάρες.. δείτε τη κάνει ο πιτσιρίκος ταχυδακτυλουργος [video]

Δείτε το βίντεο με ταταχυδακτυλουργικά κόλπα που κάνει το παλικάρι .Θα χαζέψετε...

to-gamato.com

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΤΕΣΤ : Θέλετε να μάθετε πόσο θα ζήσετε; Καθίστε στο πάτωμα!

Κάντε το τέστ και μάθετε! Θέλετε να μάθετε πόσο θα ζήσετε;
Δοκιμάστε να καθίσετε στο πάτωμα και να σηκωθείτε, δίχως να στηριχθείτε πουθενά – ούτε καν στα γόνατά σας.

Η «Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Καρδιαγγειακής Πρόληψης» (EJCP) αναφέρει σύμφωνα με δημοσίευμα των “Νέων” πως αυτό το απλό τεστ συσχετίζεται στενά με τη θνησιμότητα από κάθε αιτία – και επί τη ουσία αποτελεί μία ακόμα απόδειξη πως η μυοσκελετική κατάστασή μας αποτελεί ισχυρό δείκτη μακροζωίας, ιδίως για τα άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω.

Το τεστ δοκιμάστηκε σε 2.000 εθελοντές από την Βραζιλία και ήταν «εκπληκτικά προγνωστικό» της θνησιμότητας.

Στην πραγματικότητα, όσοι εθελοντές κατάφεραν και να καθίσουν και να σηκωθούν από το πάτωμα με ελάχιστη έως καθόλου στήριξη, διέτρεχαν πέντε έως έξι φορές μικρότερο κίνδυνο θανάτου τα επόμενα χρόνια σε σύγκριση με όσους στηρίχτηκαν σε βοηθήματα για να τα καταφέρουν.

«Εάν ένας μεσήλικας άντρας ή γυναίκα κατορθώνει να καθίσει και να σηκωθεί από το πάτωμα χρησιμοποιώντας το πολύ ένα χέρι – αν και είναι καλύτερα να μην το χρησιμοποιεί ούτε αυτό – όχι μόνον έχει πολύ καλή μυοσκελετική κατάσταση, αλλά οι πιθανότητες μακροζωίας του είναι πολύ καλύτερες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κλαούντιο Αράτζιο, από την Κλινική Αθλητιατρικής του Ρίο Ντε Τζανέιρο.

Ο δρ Αράτζιο και οι συνεργάτες του παρακολούθησαν τους εθελοντές τους από την ημέρα που έκαναν το τεστ έως τις 31 Οκτωβρίου 2011 – κατά μέσον όρο επί 6,3 χρόνια.

Στη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης πέθαναν 159 εθελοντές – ποσοστό θνησιμότητας 7,9%.

Η προσπάθεια κάθε εθελοντή να καθίσει και να σηκωθεί από το πάτωμα, έγινε χωρίς να έχουν θέσει οι ερευνητές όριο χρόνου, αλλά ο μέσος όρος που διήρκησε η προσπάθεια των εθελοντών ήταν τα 2 λεπτά.

Η προσπάθειά τους βαθμολογήθηκε σε μία κλίμακα έως το 10 (5 για το κάθισμα και 5 για να σηκωθούν). Για κάθε βοήθημα που χρειαζόταν κάθε εθελοντής (χέρι, πόδι κ.τ.λ.) οι ερευνητές αφαιρούσαν έναν βαθμό από το 5, αναλόγως με το αν το βοήθημα το χρειάζονταν για να καθίσουν ή για να σηκωθούν.

Η συντριπτική πλειονότητα των θανάτων καταγράφηκε σε εθελοντές με χαμηλή βαθμολογία στο τεστ: μόλις 2 καταγράφηκαν σε εθελοντές που είχαν συνολική βαθμολογία 10.

Τον υψηλότερο κίνδυνο θανάτου διέτρεχαν οι εθελοντές που είχαν πετύχει χαμηλή βαθμολογία και στο να καθίσουν στο πάτωμα.

Αντιθέτως, όσοι πέτυχαν συνολική βαθμολογία από 8 και πάνω, διέτρεχαν τον μικρότερο κίνδυνο θανάτου. Ο κίνδυνος μειωνόταν κατά 21% με κάθε βαθμό από το 8 και πάνω.

«Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η αεροβική φυσική κατάσταση σχετίζεται με την επιβίωση, αλλά η μελέτη μας υποδηλώνει ότι σημαντικό είναι επίσης να διατηρεί κανείς καλή ευλυγισία, μυϊκή δύναμη και συντονισμό των κινήσεων», εξήγησε ο δρ Αράτζιο.

READ MORE->->billnews.gr

Πρακτικές συμβουλές για το σπίτι και τη κουζίνα

·Έχουμε τηγανίσει ψάρια. Για να μη μυρίζει το σπίτι σε ένα μπρίκι βράζουμε κανέλα.

·Για να μην κολλάνε τα καινούργια σκεύη βράζω πρώτα γάλα.

·Για να είναι μαλακά τα ρούχα μία κουταλιά σόδα φαγητού.

·Για να μην γλιστρούν τα παπούτσια κόψτε μία πατάτα και περάστε τα από κάτω.

·Κρασί κόκκινο αν πέσει στο χαλί ρίξτε ψιλό αλάτι.

·Για να διατηρηθούν οι πατάτες σκληρές 2-3 μήλα ανάμεσά τους.

·Τα φρούτα στην φρουτιέρα διατηρούνται αν βάζουμε και λεμόνια.

·         Για να καθαριστούν τα παράθυρα, βράζουμε σε μία κατσαρόλα με νερό δύο φακελάκια τσάι.

·         Το μπάνιο καθαρίζει με άσπρο ξύδι και οι βρύσες με λεμόνι.

·         Τον μαϊντανό για να διατηρηθεί όλο τον χειμώνα τον βάζουμε σε βάζο με ελαιόλαδο. Το λάδι χρησιμοποιείται στις σαλάτες.

·         Το κόκκινο κρασί στα υφάσματα βγαίνει αν τριφτεί ο λεκές πριν από το πλύσιμο με σόδα. Όχι με αλάτι γιατί θα τρυπήσει το ύφασμα ύστερα από μερικά πλυσίματα.

·         Αν στα ρούχα πέσει κόκα – κόλα βγαίνει με ένα πανάκι βουτηγμένο σε οινόπνευμα και αμέσως να πλυθεί.

·         Αν ο νεροχύτης σας έχει άσχημες μυρωδιές ρίχνετε μία φορά τον μήνα βραστό νερό που έχομε βάλει 1 φλιτζάνι του καφέ αλάτι.

·         Το κιτρίνισμα στο ύφασμα από το σίδερο καθαρίζει με ένα πανάκι βουτηγμένο σε οξυζενέ.

·         Ο στόκος από τα ξύλινα έπιπλα βγαίνει με νερό και αμμωνία.

·         Η μούχλα από το σπίτι ή τα ρούχα βγαίνει με χυμό λεμονιού.

·         Η όζα από τα ρούχα βγαίνει με νερό και αμμωνία.

·         Μέσα σε ξινισμένο κρασί προσθέστε ψωμί και αφήστε λίγες μέρες στον ήλιο. Έτσι θα φτιάξετε ξύδι.

·         Αν έχει στεγνώσει το κέικ βουτήξτε σε γάλα και κατόπιν να ζεσταθεί σε μέτριο φούρνο.

·         Αν ξεβάφουν τα ρούχα το ένα αναμεταξύ με το άλλο να το πλύνετε με γάλα.

·         Για ψείρες στα λουλούδια. Σε ένα κιλό ζεστό νερό ρίχνουμε ½ μπουκάλι οινόπνευμα και μία χούφτα σαπούνι αρκάδι. Αυτό ύστερα από μέρες γίνεται ζελές. Το επάνω μέρος το πετάμε. Το υπόλοιπο το βάζουμε σε ένα μπουκάλι από αζαξ και ψεκάζουμε τα λουλούδια που έχουν ψείρες.

·         Για να καθαρίσουν οι γιακάδες των κουστουμιών βάζουμε σε ένα φλιτζάνι του καφέ μία κουταλιά αμμωνία και αφού βουτήξουμε ένα πανί τρίβουμε τον γιακά.

·         Αν στο βάζο έχομε τριαντάφυλλα ή άλλα λουλούδια και βάλομε στο νερό αμμωνία θα αλλάξουν χρώμα.

·         Αν σας πέσει περισσότερο ξύδι στο φαγητό, τοποθετήστε στην κατσαρόλα ένα ολόκληρο άβραστο αυγό για 15’.

·         Για να μη μυρίζουν τα παπούτσια περάστε το εσωτερικό με ένα βαμβάκι βουτηγμένο σε βενζίνη.

·         Για λεκέδες από καφέ ή τσάι βουτήξτε το ύφασμα στο ξύδι και βουρτσίστε το μετά με μία βούρτσα βουτηγμένη σε νερό και αλάτι.

·         Οι μολυβιές από στυλό πάνω σε πλαστικό αφαιρούνται με οινόπνευμα ανακατεμένο με άσπρο ξύδι.

·         Αν θέλετε να κάνετε μία δική σας λάκ, ανακατέψτε τρεις κουταλιές της σούπας ζάχαρη, δύο φλιτζάνια νερό, μισό ποτήρι χυμό λεμονιού και βράστε το μείγμα.

·         Για τα τσιμπήματα από έντομο τρίψτε κρεμμύδι ή πράσο στο δέρμα.

·         Θέλετε να γυαλίσετε το πάτωμα, βάλτε στο νερό λίγη χλωρίνη, τον χυμό από 2 λεμόνια, ενός πορτοκαλιού και λίγο ξύδι.

·         Για να εξουδετερώσετε τις μυρωδιές τις μπογιάς σε ένα φρεσκοβαμμένο δωμάτιο, βάλτε στην μέση του δωματίου ένα πανεράκι με ψίχα ψωμιού ή 1 κρεμμύδι κομμένο.

·         Όταν καπνίζεις και δεν θέλεις να μυρίζουν τα ρούχα βάλτε στην ντουλάπα 1 κουτάκι με γαρύφαλλα.

·         Όταν μυρίζει το τηγάνι ή η κατσαρόλα από ψάρια που μαγειρέψατε βάλτε 4 κουταλιές ξύδι και αφήστε το σκεύος πάνω στη φωτιά μέχρι να εξατμιστεί το ξύδι.

·         Για πιο αφράτους κεφτέδες βάλτε αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.

·         Πριν χρησιμοποιήσετε ένα λεμόνι καλό είναι να το βάλετε μέσα σε ζεστό νερό για 5’. Έτσι θα έχετε περισσότερο χυμό.

·         Σε παράθυρο που έχει φουσκώσει και δεν κλείνει περνάμε την βάση με σαπούνι.

·         Επίσης όταν ένα φερμουάρ δεν κλείνει το περνάμε με σαπούνι και γλιστράει.

·          Η σκουριά από τις βρύσες βγαίνει με νερό και λεμόνι.

·         Για να καθαρίσετε το σίδερο με νερό και ξύδι.

·         Αν έχομε ιδρώσει και ο λεκές από τα ρούχα δεν βγαίνει το τρίβουμε με νερό και ξύδι. 3 ποτήρια νερό και 1 ξύδι.

·         Η πίσσα όπως ξέρομε βγαίνει μόνο με πετρέλαιο αλλά μυρίζει. Γι’ αυτό βάλτε λίγο λάδι σε ένα πανάκι και τρίψτε την. Θα βγει αμέσως.

·         Για να ξεπαγώσετε κατεψυγμένο ψάρι βάλτε το σε μια λεκάνη με λίγο γάλα και αλάτι. Το γάλα θα πάρει την άσχημη μυρωδιά και θα γίνει σαν φρέσκο.

·         Οι λεκέδες από γράσο στα χέρια και στα ρούχα βγαίνουν με σαμπουάν ή αφρόλουτρο.

·         Για να καθαρίσουμε την τσαγιέρα που έχει μαυρίσει βράζουμε δύο πατάτες και με αυτό το νερό την πλένουμε.

·         Για να ξηλώσετε ένα παλιό πουλόβερ πρώτα το βουτάμε σε σαπουνάδα.

·         Αν μυρίζουν τα χέρια σκόρδο τρίψτε τα με μαϊντανό – σέλινο.

·         Αν θέλετε να μακρύνεται ένα ρούχο και φαίνεται το σημάδι του στριφώματος το βουρτσίζουμε με λευκό ξύδι και σιδέρωμα με χλιαρό σίδερο.

·         Εάν το σίδερο σκουριάσει αλείψτε το με αγνό λάδι για 12 ώρες και μετά τρίψτε το με ένα πανί.

·         Για να καθαρίσετε την σκουριά από την μπανιέρα, τρίψτε το σημείο με κόκκινο ξύδι ζεστό.

·         Θέλετε τα σκεύη της κουζίνας να αστράφτουν, ρίξτε 3 κουταλιές της σούπας λευκαντικό ρούχων.

·         Αν τα παλιά σεντόνια ή τραπεζομάντιλα έχουν κιτρινίσει βάλτε τα σε μία λεκάνη με ζεστό νερό και απορρυπαντικό. Έχετε βάλει σε ένα ντουλάπι ψιλοκομμένα τσόφλια αυγών και αφήστε τα όλη τη νύχτα.

·         Για να βγάλετε ένα φελλό από ένα μπουκάλι, αφήστε να τρέξει ζεστό νερό στο μπουκάλι. Ο φελλός θα βγει εύκολα.

·         Για να μην σας μαυρίσει η κατσαρόλα πριν βάλετε το σιρόπι για το γλυκό σας ρίξτε 5 σταγόνες λεμόνι.

·         Για να φύγει ένας λεκές λαδιού από ευαίσθητα υφάσματα, βάλτε μια χαρτοπετσέτα κάτω από τον λεκέ με πολύ ταλκ.

·         Τα φρούτα του καλοκαιριού μπορείτε να τα απολαμβάνετε και τον χειμώνα αν τα διατηρείτε σε βάζα που κλείνουν ερμητικά προσθέτοντας κάποιο οινοπνευματώδες ποτό όπως κονιάκ για τα δαμάσκηνα, λικέρ για τα πορτοκάλια, βότκα για τα αχλάδια.

·         Θέλετε να στενέψετε το φαρδύ σας τζίν. Ρίξτε σε μία λεκάνη νερό με αλάτι και μουσκέψτε το.

·         Για τα κουνούπια βάζουμε σε ένα ποτήρι ξύδι.

·         Πετσετάκια, γιακαδάκια, και οτιδήποτε έχει λεπτή δαντέλα πλένεται με γάλα. Βουτήξτε τα σε χλιαρό νερό διαλύστε μία κουταλιά ζάχαρη.

·         Για να αστράφτει ο ανοξείδωτος νεροχύτης τρίψτε τον με ένα πανάκι βουτηγμένο σε καθαρό οινόπνευμα.

·         Πώς να βγάλετε έναν λεκέ με γράσο: Αλείψτε τον με βούτυρο τον λεκέ και μετά πλύσιμο με πετρέλαιο.

·         Για να διατηρηθούν τα λουλούδια στο βάζο ρίχνουμε μέσα αλάτι.

·         Πριν πλύνομε ευαίσθητα πουκάμισα στο πλυντήριο τα βάζουμε σε μία μαξιλαροθήκη.

·         Για να μη μουχλιάσει η μαρμελάδα βάλτε την σε γυάλινο βάζο και τοποθετήστε το ανάποδα στο ψυγείο.

·         Αν τα κακτοειδή φυτά κιτρινίζουν ρίξτε στο χώμα λίγη ζάχαρη.

·         Για να μη θαμπώνουν οι φακοί των γυαλιών καθαρίστε τους με ένα λινό πανί βουτηγμένο σε νερό και αμμωνία.

·         Όταν πλένετε το μεταξωτό σας φουλάρι στο τελευταίο νερό ρίξτε λίγες σταγόνες λεμονιού.

·         Όταν βουλώσει το σιφόνι της κουζίνας ρίχνομε βραστό ξύδι.

·         Αν θέλετε να αποξηράνετε λουλούδια κάντε με λάκ μαλλιών.

·         Αν το βερνίκι των νυχιών έχει πήξει βουτήξτε το σε ζεστό νερό.

·         Για να μη ζαχαρώνουν τα γλυκά του κουταλιού που ετοιμάσαμε τα αναποδογυρίζουμε για 24 ώρες.

·         Πριν βάλομε στη κατάψυξη μαϊντανό  άνηθο τα πλένουμε καλά και τα στεγνώνω με χαρτί κουζίνας και μετά τα βάζουμε σε πλαστικές σακούλες.

·         Για να μη πλησιάζουν κατοικίδια ζώα στις γλάστρες ρίξτε κόκκους πιπέρι.

·         Αν θέλετε τα χρυσαφικά σας να λάμπουν σαν καινούργια, βράστε λίγο νερό και προσθέστε δύο κουταλιές της σούπας σόδα φαγητού. Τα βουτάμε για 5 λεπτά ή τα αφήνουμε για 15 λεπτά σε ξύδι.

·         Μη πετάτε τις φλούδες από τις πατάτες. Βάλτε τις να βράσουν μέσα σε ανοξείδωτη κατσαρόλα και το εσωτερικό της θα λάμψει.

·         Αν οι μάλλινες μπλούζες έχουν χάσει το χρώμα βουτήξτε τις σε νερό που έχετε βράσει αγκινάρες. Να είναι χλιαρό.

·         Σας έχει μείνει γιαούρτι που έληξε. Καθαρίστε με αυτό τα ασημικά σας φροντίζοντας μετά να τα ξεπλύνετε καλά.

·         Όταν ασπρίζουμε με ασβέστη για να φύγει γρήγορα η βαφή, βάζουμε μέσα στον ασβέστη λάδι και αλάτι.

·         Για να μη μυρίζουν οι μασχάλες, σε ένα μπουκάλι οινόπνευμα βάζουμε σόδα φαγητού. Ανακινήστε και με ένα βαμβάκι βάζετε καθημερινά.

·         Μπορείτε να αρωματίσετε με φυσικό τρόπο την ντουλάπα σας βάζοντας σε ένα μικρό σακουλάκι φλούδες πορτοκάλι ή γαρύφαλλο.

·         Για να γυαλίζουν οι βρύσες καλύψτε τις με αλεύρι και στην συνέχεια τρίψτε τις με μάλλινο πανί.

·         Όταν το μπρίκι είναι μαυρισμένο, βάζουμε ξύδι και απορρυπαντικό για τα πιάτα να βράσει.

·         Το τζάμι του ωρολογίου αν έχει γρατσουνιές το τρίβουμε με στάχτη τσιγάρου.

·         Λεκέδες από πίσσα στο δέρμα εξαφανίζονται τρίβοντας με λάδι.

·         Ο λεκέδες από αίμα φεύγουν αν τους τρίψετε με αλεύρι και αλάτι.

·         Γεμίσατε πίσσα, βάλτε πάνω λάδι, αφήστε για λίγο και τρίψτε το με απορρυπαντικό.

·         Για να βγάλετε τη σκουριά από το ψαλίδι, τρίψτε το με ένα κρεμμύδι κομμένο.

·         Η δυσάρεστη μυρωδιά των αυγών από τα σκεύη φεύγει αν τα τρίψετε με ελληνικό καφέ.

·         Θέλετε να καθαρίσετε τα μάρμαρα. Τρίψτε τα με ψιλό αλάτι.

·         Οι λεκέδες από σκουριά φεύγουν με ζεστό χυμό λεμονιού και αλάτι στον ήλιο.

·         Μη πετάτε τα χαλασμένα ή τις φλούδες από κάστανα είναι λίπασμα για τα λουλούδια.

·         Για να μην ραγίζουν τα βρασμένα αυγά βάζουμε στο νερό που βράζουν 1 κουταλάκι αλάτι.

·         Όταν πλένουμε το μαρούλι στο νερό βάζουμε ξύδι για να πέσουν τα παράσιτα.

·         Όταν πλένουμε τα χόρτα, τσουκνίδες, σπανάκι, ραδίκια ρίχνουμε στο νερό αλάτι για να κατακαθίσει το χώμα.

Πηγή: Παραδοσιακά γιατροσόφια και πρακτικές συμβουλές

Φρούτα Και λαχανικά: Τρώτε και τις φλούδες

Βρείτε τρόπο να τρώτε  τα φρούτα και τα λαχανικά με τη η φλούδα τους συνιστούν τώρα κάποιοι ειδικοί, διότι περιέχουν πολύτιμα αντιοξειδωτικά. Όπως εξηγεί  η δρ Μέριλιν Γκλένβιλ, τέως πρόεδρος του Φόρουμ Διατροφής & Υγείας της Βασιλικής Εταιρείας Ιατρικής της Βρετανίας, «όλα τα φρούτα και τα λαχανικά έχουν μια “βιοσυνέργια”, δηλαδή τα θρεπτικά οφέλη του ενός τμήματός τους ενισχύονται από εκείνα των υπολοίπων». Ποια είναι τα φρούτα και τα λαχανικά που πρέπει να προσπαθούμε να τρώμε ολόκληρα;

Ακτινίδιο

Το τριχωτό κέλυφός του είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες, που πιστεύεται ότι διαθέτουν αντικαρκινικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιαλλεργικές ιδιότητες, κατά την δρα Γκλένβιλ.  «Η φλούδα του ακτινίδιου περιέχει τριπλάσιες ποσότητες αντιοξειδωτικών ουσιών από τον καρπό του», τονίζει. «Επιπλέον, έχει την ιδιότητα να καταπολεμά μικρόβια, όπως ο σταφυλόκοκκος και το e. coli, που είναι υπεύθυνα (και) για τις τροφικές δηλητηριάσεις».

Πως να την καταναλώσετε: Εάν νομίζετε ότι είναι πολύ σκληρή η φλούδα του ακτινίδιου, περιμένετε να ωριμάσει καλά το φρούτο για να το φάτε. Όταν μαλακώσει (και) η φλούδα, στύψτε ολόκληρο το φρούτο και πιείτε τον χυμό.

Ανανάς

Μην πανικοβάλλεστε. Δεν χρειάζεται να φάτε το σχεδόν… ξύλινο περίβλημα, αλλά τον κεντρικό, σκληρό πυρήνα του.

Εκτός από τις φυτικές ίνες και τη βιταμίνη C, ο ανανάς είναι πλούσιος σε ένα ένζυμο που λέγεται βρωμελίνη και το οποίο διασπά γρήγορα τα εναπομείναντα τρόφιμα στο πεπτικό σύστημα, προστατεύοντας έτσι το στομάχι.

«Ο πυρήνας του ανανά περιέχει διπλάσια ποσότητα βρωμελίνης απ’ ό,τι ο καρπός που συνήθως τρώμε», διευκρινίζει η δρ Γκλένβιλ.

Πως να τον καταναλώσετε: Λιώστε τον πυρήνα και προσθέστε τον σε smoothies, σε σούπες ή σε βραστά κρέατα.

Μπρόκολο

Αν και τα ανθύλλιά του μοιάζουν πιο ελκυστικά, έχετε κάθε λόγο να τρώτε πρώτα τους μίσχους του.

«Οι μίσχοι του μπρόκολο μπορεί να είναι λιγότερο εύγευστοι απ’ ό,τι τα ανθύλλιά του, αλλά περιέχουν σημαντικά υψηλότερες συγκεντρώσεις ασβεστίου και βιταμίνης C», λέει η δρ Γκλένβιλ. Οι μίσχοι περιέχουν επίσης περισσότερες διαλυτές φυτικές ίνες, οπότε θα αισθάνεστε χορτάτοι για περισσότερη ώρα.

Πως να το καταναλώσετε: Κόψτε τους μίσχους σε λεπτές λωρίδες και φάτε τους βραστούς, μαζί με τα ανθύλλια.

Μπανάνες

Επιστήμονες από την Ταϊβάν ανακάλυψαν ότι το εκχύλισμα από την φλούδα της μπανάνας μπορεί να καταπραΰνει την κατάθλιψη, διότι είναι πλούσιο σε σεροτονίνη – την χημική ουσία που εξισορροπεί την ψυχική διάθεση. Διαπίστωσαν επίσης ότι η φλούδα κάνει καλό στα ματιά, διότι περιέχει την αντιοξειδωτική ουσία λουτεϊνη, η οποία προστατεύει τα κύτταρα των ματιών από την υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου που με τη σειρά της αποτελεί κύρια αιτία καταρράκτη.

Πως να την καταναλώσετε: Οι ερευνητές της Ταϊβάν συνιστούν να βράσετε σε νερό την φλούδα επί 10 λεπτά και στη συνέχεια να πιείτε το νερό (αφού πρώτα κρυώσει). Μια άλλη λύση είναι να περάσετε την φλούδα από τον αποχυμωτή και να πιείτε τον χυμό.

Σκόρδο

Η φλούδα του σκόρδου περιέχει έξι διαφορετικές αντιοξειδωτικές ουσίες, σύμφωνα με έρευνα στην Ιαπωνία. «Το ξεφλούδισμα του σκόρδου αφαιρεί τις αντιοξειδωτικές ουσίες του, οι οποίες καταπολεμούν την γήρανση και προστατεύουν την καρδιά», εξηγεί η δρ Γκλένβιλ.

Πως να το καταναλώσετε: Ρίξτε λίγο ελαιόλαδο πάνω σε μισό ή ένα κεφάλι σκόρδο και προσθέστε το σε ψητά κρέατα ή σε λαχανικά που ψήνονται στον φούρνο.

Εσπεριδοειδή

Οι φλούδες του πορτοκαλιού και του μανταρινιού είναι πλούσιες σε μια ομάδα πανίσχυρων αντιοξειδωτικών ουσιών, που λέγονται φλαβονοειδή και μειώνουν σημαντικά τα επίπεδα της επιζήμιας για την καρδιολογική υγεία «κακής» (LDL) χοληστερόλης, δίχως να ελαττώνουν αυτά της «καλής» (HDL) που είναι καρδιοπροστατευτική. Σύμφωνα με μία αμερικανική μελέτη, οι αντιοξειδωτικές ουσίες από την φλούδα των εσπεριδοειδών είναι 20 φορές πιο ισχυρές από εκείνες του χυμού τους.

«Το ίδιο ισχύει για όλα τα εσπεριδοειδή», λέει η δρ Γκλένβιλ. «Επιπλέον, οι λευκές ίνες στον καρπό τους περιέχουν υψηλά επίπεδα πηκτίνης – ενός συστατικού των φυτικών ινών που είναι γνωστό ότι ελαττώνουν την χοληστερόλη και βοηθούν το έντερο να αποικιστεί από ωφέλιμα βακτήρια».

Πως να τα καταναλώσετε: Να προσθέτετε ξύσμα εσπεριδοειδών σε όλα τα κέικ και τα γλυκίσματά σας – και να βάζετε στον αποχυμωτή ολόκληρα τα φρούτα, ώστε να πίνετε όλα τα συστατικά τους.

Κολοκύθα και κολοκύθια

Όλων των ειδών τα κολοκύθια είναι πλούσια σε ψευδάργυρο, ο οποίος είναι πολύτιμος για την υγεία του δέρματος και των νυχιών, καθώς και σε βήτα-καρωτίνη η οποία προστατεύει από την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο.

«Η φλούδα της κολοκύθας είναι πολύ σκληρή για να την φάει κανείς, αλλά όσο πλησιέστερα προς αυτήν μένει ο καρπός που θα καταναλωθεί, τόσο περισσότερα θρεπτικά συστατικά θα προσλάβει», λέει η δρ Γκλένβιλ. «Ο καρπός της κολοκύθας έχει πιο έντονο χρώμα προς την φλούδα της – και αυτό το έντονο χρώμα είναι ενδεικτικό της πληθώρας των θρεπτικών συστατικών που περιέχει».

Μην πετάτε επίσης τους σπόρους, διότι αποτελούν θαυμάσια πηγή ωμέγα-6 λιπαρών οξέων, τα οποία βοηθούν τον εγκέφαλο να διατηρείται υγιής.

Πως να την καταναλώσετε: Πλύνετε τους σπόρους σε ζεστό νερό και ψήστε τους για 20 λεπτά στον φούρνο με λίγο ελαιόλαδο. Χρησιμοποιήστε τους για να πασπαλίσετε σαλάτες και σούπες.

Πηγή: http://www.healthyliving.gr

Μαρούλια σπορά φύτεμα καλλιέργεια

ΜΑΡΟΥΛΙ ( lactuca sativa)

Καταγωγή: Στους τοίχους των αρχαίων αιγυπτιακών τάφων βρέθηκαν απεικονίσεις από την καλλιέργεια και την κατανάλωση μαρουλιού. Αρχικά τα καλλιεργούσαν για ζωοτροφή και για το λάδι από την έκθλιψη του σπόρου.  Από την Αίγυπτο πέρασαν στις Μεσογειακές χώρες και στην  Ευρώπη και από τους Ευρωπαίους στην Αμερική.

Ονομασία: Στα λατινικά η ονομασία τους είναι: lettuce που προέρχεται από το γαλακτώδη χυμό του φυτού  (από το Lac ( lactuca) που σημαίνει γάλα και sativaότι καλλιεργείται για τον σπόρο).

Θρεπτική αξία: Τα μαρούλια τρώγονται είτε νωπά (σαλάτα) είτε μαγειρεμένα (φρικασέ ή βρασμένα).

Τρώγεται  το φύλλωμά τους  και η καρδιά , όπως λέμε τον κοντό κύριο άξονα με χρώμα άσπρο - πράσινο ως βαθύ πράσινο από όπου φυτρώνουν τα φύλλα . Τα φύλλα είναι λεία , κατσαρά ή στρογγυλά και καλύπτονται με κηρώδη ουσία. Είναι καλή πηγή βιταμινών Α, C και ασβεστίου.

Ιδιαίτερη σύσταση σε όσους υποφέρουν από στομαχικές διαταραχές να προτιμούν τα κόκκινα μαρούλια ή μελανά όπως συνηθίζεται να τα λέμε, γιατί είναι πολύ τρυφερά.

Επίσης συστήνονται στη διατροφή των ανθρώπων που έχουν ανάγκη να αυξήσουν την πηκτικότητα του αίματος τους.  Μέσα σε δυο μέρες αν φάγουν μαρούλι αυξάνεται η πηκτικότητα στα φυσιολογικά επίπεδα.

Σποροπαραγωγή: Τα άνθη αυτογονιμοποιούνται σε μεγάλο ποσοστό. Ανοίγουν το πρωί  για λίγες ώρες. Τα σπέρματα είναι αχένια και ωριμάζουν 10 – 15 μέρες μετά την άνθηση που γίνεται σταδιακά.

Για σποροπαραγωγή τα φυτά της μιας ποικιλίας από την άλλη πρέπει να φυτεύονται σε αποστάσεις μεγαλύτερες από 500 μέτρα.

Ποικιλίες: Οι ποικιλίες του μαρουλιού είναι τεσσάρων τύπων:

1.       Φυλλώδης τύπος (leafy). Με σγουρά φύλλα με  τις εξής ποικιλίες:

 Κοινά μαρούλια

Αντιδομάρουλα ( φύλλα κυματοειδή σχιστά)

Σαλάτα Νεαπόλεως

Βασιλικών ( σγουρή σαλάτα) *

2.       Κεφαλωτός τύπος ( butter head). Με κεφάλι , λαχανομάρουλα με  τις εξής ποικιλίες:

Κόκκινα κλειστά ( με ρόδινα κυματοειδή και πολύ τρυφερά φύλλα)

Τεσσάρων εποχών ( με μικρές στρογγυλές και   λίγο πλατειές κεφαλές)

Κρέπια

3.        Φυλλώδης Κεφαλωτός τύπος (crisp head  ή iceberg)  με τις εξής ποικιλίες:

Νέας Μαγνησίας ( κεφαλωτή ίσα σαλάτα)*  πρώιμη.

4.       Τύπου ρομάνα ( cos)  με ίσα φύλλα με τις εξής ποικιλίες:

Κωνσταντινουπόλεως ( με μακριά βαθυπράσινα φύλλα)

Πατησιώτικα

Μαύρα ( με κοκκινόμαυρα φύλλα)

Paris Island Cos (Ρομάνα) που καλλιεργείται σε όλη Ελλάδα. Ιδιαίτερα στη Νότια Ελλάδα.

Οι ποικιλίες που σημειώνονται με * δημιουργήθηκαν από την AGRIS A.E. Από εγχώριο γενετικό υλικό με μαζική επιλογή και βάση το ατομικό φυτό.

Καλλιέργεια: Το μαρούλι ευδοκιμεί σε δροσερά κλίματα . Έτσι, ενώ στην Ελλάδα καλλιεργείται από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη, στην Ευρώπη καλλιεργείται και τρώγεται και το καλοκαίρι.

Οι υψηλές θερμοκρασίες προκαλούν επιμήκυνση της κεφαλής  οπότε η ποιότητα της κεφαλής μειώνεται.

Για τρυφερές κεφαλές χρειάζεται καλός φωτισμός , δροσερές νύχτες και άφθονη εδαφική υγρασία. Οι κεφαλές χαλαρώνουν όταν βρέχει την εποχή του σχηματισμού τους.

Τα μαρούλια  σπέρνονται απευθείας στο χωράφι ή μεταφυτεύονται από τα σπορεία όπου χρειάζονται περίπου 15 – 20 ημέρες για να πετάξουν δύο πραγματικά φυλλαράκια και να μεταφυτευθούν. Επίσης μεταφύτευση γίνεται και στο χωράφι για να αραιώσουν τα φυτά.

Συντομεύεται η καλλιεργητική περίοδος των μαρουλιών όταν στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης τους  βρίσκονται σε θερμοκήπιο , γιατί εξασφαλίζουμε μεγαλύτερες θερμοκρασίες.

Συγκομιδή: Τα φυλλώδη μαρούλια μαζεύονται μόλις μεγαλώσουν τα φύλλα τους.

Αν παραμεγαλώσουν τότε γίνονται σκληρά και πικρά.

Τα κεφαλωτά πρέπει να συγκομισθούν πριν να αναπτυχθεί  το ανθικό στέλεχος.

Τα μαρούλια κόβονται με μαχαίρι λίγο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους . Δεν κόβονται υγρά γιατί σχίζονται τα φύλλα τους . Τα λασπωμένα και άρρωστα φύλλα απομακρύνονται αμέσως. Μπορούν να διατηρηθούν σε 0 C  μέχρι 3 ή 4 εβδομάδες.

Για οικιακή χρήση αφαιρείς τα περιφερειακά φύλλα και μένει σχεδόν ανέπαφο το μαρούλι για άλλη συγκομιδή.

Πηγή: ΕΦΥΡΑΙΑ ΓΗ - Η εβδομαδιαία ενημέρωση για τις δράσεις  του ΚΗΠΟΥ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ

26ο φύλλο,  Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013/Σύνταξη: Γιάννης Βαρελάς : johnvar@otenet.gr